Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/4027 K.2022/4480

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/463 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hükmolunan cezanın, aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/463 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2020/3527 Esas, 2020/7707 Karar sayılı ilâmıyla;

"a)Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

b)Sanığın adli sicil kaydında mevcut ve tekerrüre esas nitelikteki Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2013/232 Esas ve 2014/251 Karar sayılı ilamı ile kasıtlı suçtan 2 yıl hapis cezasına mahkum edildiği nazara alındığında, ilgili ilamın 5237 sayılı TCK’nin 51/1-a maddesi gereğince ertelemeye engel olduğu gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen cezanın ertelenmesine karar verilmesi,

Kabule göre;

c)Hükmolunan hapis cezası, 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca ertelenen sanık hakkında, TCK'nin 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına ilişkin karar verilmemesi,

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/610 Esas, 2020/1030 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; 1. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Kurulan hükümde haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Üniversite öğrencisi olan katılan ile temyiz dışı sanık ... arasında, dava dosyasına yansımayan bir nedenle tartışma çıktığı, katılan ile temyiz dışı sanık ...'ın karşılıklı olarak birbirlerine sinkaflı sözcüklerle hakaret ettikleri, sanık ...'in, arkadaşları olan temyiz dışı sanıklar ... ve Ozan tarafında yer alarak ve onlarla birlikte hareket ederek katılana tekme ve tokat ile vurdukları ve katılanın sağ zygoma ve maxilla kemiklerinde hayat fonksiyonlarına etkisi orta (3) derecede olan kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladıkları, kavga sırasında katılanın da temyiz dışı sanık ...'a vurarak basit şekilde yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanık her aşamada üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Katılan beyanları ile tanık E.K.'nin oluşa ilişkin istikrarlı anlatımları uyumludur.

4. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; Isparta Devlet Hastanesi Adlî Tıp Uzmanı tarafından tanzim olunan, 26.08.2015 tarihli;

"Sağ zygoma ve maxilla kemik kırıklarına neden olan yaralanmanın, basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif olmadığı, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derecede olduğu, yüz sınırları içerisinde yüzde sabit iz niteliğinde olabilecek lezyon tarif edilmediği, yüzün sürekli değişikliği niteliğinde olmadığı, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesine neden olmadığı, konuşmasında sürekli zorluğa neden olmadığı, konuşma ya da çocuk yapma kabiliyetlerinin kaybolmasına neden olmadığı, iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine neden olmadığı" görüşlerini içerir adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Beraat Kararına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Katılanın her aşamadaki istikrarlı anlatımları ve katılan beyanları ile uyumlu tanık E.K.'nin her aşamada sanığın, katılana vurduğu yönündeki anlatımları ile tanık T.S.'nin kovuşturma aşamasında sanığın, katılanın üzerine yürüdüğünü gördüğü şeklindeki anlatımı ve katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporu karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiği tespit edilmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız Tahrike İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Katılan ile temyiz dışı sanık ... arasında çıkan tartışmada adı geçenlerin birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ettikleri, her ikisi hakkında da hakaret suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/463 Esas,

2016/174 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve yine aynı ilâm ile temyiz dışı ... hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve katılan hakkında da temyiz dışı sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyete karar verildiği ve Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı ile katılan hakkındaki hükmün onanmasına karar verildiği anlaşılmakla,

temyiz dışı sanık ... ile katılan arasında başlayan ve karşılıklı kavgaya dönüşen olayda sanık ...'in, arkadaşı olan temyiz dışı sanık ...'ın tarafında yer aldığı ve onunla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek eyleme dâhil olduğu, bu nedenlerle katılan tarafından sanığa yöneltilmiş ve 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında haksız tahrik teşkil edebilecek herhangi bir söz ya da davranışın bulunmadığı belirlendiğinden kurulan hükümde haksız tahrik indiriminin uygulanmaması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesaire İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR