Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/4086 K.2022/4909

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli ve 2015/229 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli ve 2015/229 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2020/238 Esas, 2020/7706 Karar sayılı ilâmıyla;

"Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Edremit Devlet Hastanesince tanzim olunan 29/07/2014 tarihli raporda, “Nazal kemikte kırık mevcut, ... kati raporun KBB uzmanınca verilmesi uygundur.” ifadelerine yer verildiği,

aynı kurumda görevli KBB uzmanınca tanzim edilen 31/07/2014 tarihli kesin raporda, “Os nazal grafide fraktür saptandı, hayat fonksiyonlarını orta derecede etkileyen tip 2 nazal fraktür olup, iz bırakmaz.” açıklamasına yer verildiği anlaşılmakla, sanığın eylemi neticesinde müştekinin vücudunda kemik kırığı meydana geldiği anlaşılmakla, sanığa, 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 87/3. maddelerinin uygulanma ihtimaline binaen, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereği ek savunma hakkı tanınarak,

TCK’nin 86/1 ve 87/3. maddeleri gereği hüküm kurulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nin 86/2. maddesinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini,"

Nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/403 Esas, 2021/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; 1. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tarafların daha önceden birbirleri ile tanışmadıkları, şikâyetçi ile temyiz dışı mağdurun caddede gezdikleri sırada sanığın, temyiz dışı sanıklarla birlikte, omuzlarının çarpışması nedeniyle şikâyetçi ile temyiz dışı mağduru darp ederek şikâyetçinin burnunda orta (2) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği anlaşılmıştır.

3. Temyiz dışı sanıklar ile temyiz dışı mağdurun beyanları, şikâyetçinin anlatımları ile uyumludur.

4. Sanığın eylemi neticesinde şikâyetçide meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; Edremit Devlet Hastanesinde görevli KBB Uzmanı tarafından tanzim olunan, 31.07.2014 tarihli; “Os nazal grafide fraktür saptandı, hayat fonksiyonlarını orta derecede etkileyen tip 2 nazal fraktür olup, iz bırakmaz.” görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin kısmen yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Beraat Kararı Yönünden

1. Sanığın üzerine atılı suçlamaya yönelik ikrarı, temyiz dışı sanıklar ile temyiz dışı mağdurun, şikâyetçinin anlatımları ile uyumlu beyanları ve şikâyetçi hakkında tanzim olunan adlî muayene raporu karşısında, sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesair Yönünden

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında tayin olunan netice cezanın "5 ay" hapis cezası olduğu, hükmün, sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde bozulduğu, bu nedenle bozma ilâmı ile "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına" karar verildiği; ancak, Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında neticeten "1 yıl 15 gün" hapis cezasına hükmedildiği ve sanığın kazanılmış hakkının korunmadığı anlaşılmakla, bu husus hukuka aykırılık nedeni olarak tespit edilmiş olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B-2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/403 Esas, 2021/81 Karar sayılı kararına yönelik sanığı temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere.

"Aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunması ile neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,