Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/410 K.2022/2652

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/11/2016 tarih ve 2016/35 (E) ve 2016/33 (K) sayılı kararı; "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair, 3) Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23/10/2017 tarih ve 2017/1337 (E), 2017/3414 (K) sayılı bozma ilamı üzerine, 4)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/01/2018 tarih ve 2017/1163 (E), 2018/51 (K) sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 1ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/01/2018 tarih ve 2017/1163 (E), 2018/51 (K) sayılı sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/01/2018 tarih ve 2017/1163 (E), 2018/51 (K) sayılı “bozma üzerine ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılarak CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; suç vasfına, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, haksız tahrik indirim oranın daha yüksek olması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,