Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/469 K.2022/3192

Sanık ...’ın nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 35/2, 29/1, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ilemahkumiyetinedairkararı, 2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/02/2018 tarih ve 2018/123 Esas - 2018/169 Karar sayılı; “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/02/2018 tarih ve 2018/123 Esas - 2018/169 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 23/02/2018 tarih ve 2018/123 Esas - 2018/169 Karar sayılı “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin;

kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, bu nedenle nitelikli kasten öldürme suçunun sabit görülmesinin hukuken hatalı bulunduğuna, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğini gösteren delil bulunmadığına, aile arasında çıkan gerginlik nedeniyle bu elim kazanın yaşandığına, suç vasfının değişerek olsa olsa kasten yaralama suçundan hüküm kurulabileceğine ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,