Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/4825 K.2022/5002

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında mağdura karşı basit kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

1)Sanık hakkında 04.12.2014 tarih, 2012/312 Esas - 2014/1044 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 53. maddeleri gereğince "2 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması yetinilmesi gerekirken, hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek CMK'nin 231/11. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde belirlenen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmiş olmasına rağmen daha sonra bu cezanın aynı yasanın 50/2. maddesine aykırı şekilde adli para cezasına çevrilmesi,