Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/4850 K.2022/6457

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan 18/05/2011 tarihli hükmün sonunda, hükmedilen adli para cezasının kesin nitelikte olduğu belirtilerek sanığın yanılgıya düşürüldüğü, mahkemenin 04/07/2011 tarihli ek kararı ile hükmün temyize tabi olduğu gerekçesiyle infazın durdurulmasına karar verildiği ancak sanığa ek karar ile kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin açıkça gösterildiği meşruhatlı tebligat gönderilmediği,

sanık hakkında kanun yoluna başvurma hakkını sağlıklı bir şekilde kullanabilme imkanı sağlanmadığından kesinleşmeyen hükme karşı sanık tarafından verilen 02/12/2021 tarihli dilekçenin öğrenme üzerine verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabulü ile temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını son kesen neden olan mahkumiyet kararından temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması,