KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/495 E., 2022/3129 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hükümler
- 1) İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/04/2018 tarih ve 2018/32 Esas, 2018/148 Karar sayılı kararı ile; sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair kararı,
Karar Metni
385 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/10/2018 tarih ve 2018/1716 Esas, 2018/2141 Karar sayılı kararı ile; kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün duruşma açılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair kararı.
TÜRK MİLLETİ ADINA
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.10.2018 tarih ve 2018/1716 Esas, 2018/2141 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında kasten yaralamadan ilk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezasının kaldırılarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin yapmış olduğu duruşma sonrasında verdiği “İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2018 tarih ve 2018/32 Esas, 2018/148 Karar sayılı hükmünün kaldırılarak, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine” dair 16.10.2018 tarih ve 2018/1716 Esas, 2018/2141 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; suç vasfına, cezanın fazla olduğuna, meşru müdafaaya ve tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/495, K. 2022/3129, 25 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama