Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/5085 K.2022/6574

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üzerine atılı suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine kurulan hükümde düzeltilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz sebeplerinin reddine ancak;

Sanık hakkında 22.09.2016 tarih ve 2015/676 Esas - 2016/294 sayılı karar ile 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62. maddeleri gereğince verilen "4 ay 5 gün" hapis cezasının, TCK'nin 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince "2.500 TL" adli para cezasına çevrildiği, söz konusu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği belirtildiği halde, bozma ilamından sonra kurulan hükümde, sanığın kazanılmış hakkının "2.500 TL adli para cezası" olduğu gözetilmeden neticeten "4 ay 5 gün" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün CMUK'un 326/son maddesinin uygulandığı fıkrasından "sanığın neticeten 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkartılarak yerine "sanığın cezasının 2.500 TL adli para cezası olarak infazına,