Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/5328 K.2022/6445

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın kanunda belirtilen türü ve üst haddine göre; TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu,

Mahkemece sanığın savunmasının 07/12/2009 tarihinde alınmasıyla olağan zamanaşımı süresinin kesilerek yeniden işlemeye başladığı, 31/05/2010 tarih ve 2009/369 Esas, 2010/180 Karar sayılı karar ile beraat kararı verildiği, anılan kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25/03/2015 tarih ve 2012/24231 Esas, 2015/38781 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben 26/10/2015 tarih ve 2015/157 Esas, 2015/323 Karar sayılı karar ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın 03/11/2015 tarihinde kesinleştiği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03/11/2015 tarihi itibariyle duran zamanaşımının denetim süresi içinde ikinci suçun işlenmesiyle 19/03/2018 tarihinde yeniden işlemeye başladığı, sanık hakkında 13/02/2020 tarih ve 2020/14 Esas, 2020/71 Karar sayılı mahkumiyet kararı ile birlikte 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin yeniden kesildiği, anılan karar tarihinden itibaren sürenin yeniden işlemeye başladığı,

13/02/2020 tarihli kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24/06/2021 tarihli ve 2020/3133 Esas, 2021/12280 karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben yeniden yapılan yargılama sonucunda 15/02/2022 tarihli zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği ancak 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi dolmadığı halde yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,