Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/5338 K.2022/7334

1) Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine dair kararı

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan CMK'nin 223/2-b maddesi uyarınca beraatine dair kararı

B) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 18/10/2021 tarih ve 2019/2710 Esas, 2021/2143 Karar sayılı kararı ile;

1) Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik aleyhe istinaf başvuruları üzerine anılan beraat hükümlerinin CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak suça sürüklenen çocukların aynı suçtan TCK'nin 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 2'şer yıl 9'ar ay 10'ar gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair kararı

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik aleyhe istinaf başvuruları üzerine anılan beraat hükmünün CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun aynı suçtan TCK'nin 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 31/2, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 18/10/2021 tarih ve 2019/2710 Esas, 2021/2143 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında ilk derece mahkemesi tarafından verilen beraat hükümleri bölge adliye mahkemesi tarafından kaldırılarak suça sürüklenen çocukların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilerek hükümlerin türü değiştirildiğinden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 18/10/2021 tarih ve 2019/2710 Esas, 2021/2143 Karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin;

suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığına, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin; takdiri indirim hükmünün uygulanmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince Büyükçekmece 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan yerel mahkemece suça sürüklenen çocukların ayrı ayrı beraatlerine dair verilen kararın aleyhe istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından suça sürüklenen çocukların müsnet suçtan ayrı ayrı asli fail olarak cezalandırılmalarına karar verilmiş, bu kararın temyizi üzerine de Dairemizin çoğunluğu tarafından Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı onaylanmıştır. Dairemizin çoğunluk görüşüne yerel mahkeme kararını isabetli bulduğumdan katılmıyorum. Şöyle ki;

Dosya kapsamına göre tartışmasız her aşamada kabul edilen oluş şu şekildedir;

Hem suça sürüklenen çocukların hem de katılan ...'in içinde bulundukları iki farklı grup olaydan birkaç gün önce bir nedenle kavga edip ayrılmışlardır. Olay günü de yine bu iki gruptaki kişiler saat 13.00 sularında tesadüfen karşılaşarak eski husumet nedeniyle kavgaya tutuşmuştur. Mağdur ...'in ve dosyadaki diğer tarafların beyanına göre her bir grup içinde en az 15 kişi bulunmaktadır, kavga sırasında mağdur ... bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmıştır, dosyası Dairemize gelmeyen ... ise muşta tabir edilen silahla yaralanmıştır.

Olay yerinde bulunanlardan kimde bıçak veya silahtan sayılan bir alet bulunduğuna dair hiçbir görgü tanığı, beyan, kamera vb. teknik mevcut değildir. Mağdurlar kendilerine kimin vurduğunu görmediklerini söylemektedir.

Mağdur ... olay anında karşı grup ile tesadüfen karşılaştıklarını hazırlık beyanında açıkça söylemiştir.

Tarafların anlaşarak kavgaya gittiklerine dair hiçbir delil veya iddia yoktur.

Olaydan sonra tüm suça sürüklenen çocuklar birlikte karakola kendiliklerinden gelerek kavga yaptıklarını ve ancak hiçbirinde bıçak veya silahtan sayılan alet olmadığını söylemişlerdir.

Tartışmasız olarak dosyada mevcut bu deliller dikkate alındığında suça sürüklenen çocukların da içinde bulunduğu en az 15 kişilik gruptan kimde bıçak olduğunu suça sürüklenen çocukların bildiğine, karşı tarafla kavga amacıyla hazırlıklı gittiklerine dair delil yoktur.

Suça sürüklenen çocukların olay yerinde tesadüfen hasım grupla karşılaşmaları ve kavga etmeleri onların mağduru bıçakladıkları yönünde delil sayılmaz. Ani gelişen kasıtla yanındaki bıçağı kullanan ancak hiçbir şekilde belirlenemeyen şüpheli bulunamadığı için tüm suça sürüklenen çocukların asli fail olarak ayrı ayrı cezalandırılması şüpheden sanık yararlanır ilkesine açık aykırılık teşkil etmektedir.

Belirtilen gerekçelerle her bir sanık hakkında ayrı ayrı delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesi gerektiği kanaatiyle Dairemizin mahkumiyete yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararını onaylayan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.