Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/5571 K.2022/8237

Sanık ...'nin temyiz isteği yönünden; sanığın yokluğunda verilip 17.03.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.03.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu belirlenmiştir.

Sanıklar ... ve ...'in temyiz istekleri yönünden; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2014/374 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararıyla;

a) Sanık ... hakkında; neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında; neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

2. Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2014/374 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı (aleyhe), sanık ... ve müdafii ile sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/18939 Esas, 2020/2216 Karar sayılı ilâmıyla;

"1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2)Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel ceza miktarı üzerinden, mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle aynı kanunun 87/1-d maddesi gereği (1) kat artırım yapılması ve bu şekilde belirlenecek ceza miktarının 3 yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son maddesi gereği 3 yıla çıkartılması gerekirken; doğrudan TCK’nin 87/1-d-son maddesi işaret edilerek yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/310 Esas, 2021/125 Karar sayılı kararıyla;

a) Sanık ... hakkında; neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında; neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri

1. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Hükmolunan netice cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi ya da ertelenmesi talebine, 3. Vesaire, ilişkindir.

B. Sanık ...'ün Temyiz Sebepleri

1. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurun, sanıkların arkadaşı olan dosya dışı ... adlı kişi hakkında adlî mercilere şikâyette bulunduğu, sanıkların olay günü gördükleri mağdurdan bu şikâyetini geri almasını istedikleri, mağdurun bu talebi kabul etmemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, sanık ...'nın aksi ispat olunamayan savunmasına göre mağdurun sanıklara bıçak çektiği, bu nedenle sanıkların birlikte hareketle tekme ve yumruklarla mağdura vurarak kaburga kemiklerinde ağır (4) derecede kemik kırığına ve bu nedenle oluşan pnömotoraks sebebiyle hayati tehlike geçirmesine neden oldukları belirlenmiştir.

2. Sanıkların üzerilerine atılı suçlamaları inkar ettikleri, sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan eden mağdurun her aşamada istikrarlı beyanlarda bulunduğu, olayın tek görgü tanığı olan ...'un soruşturma aşamasında kolluk tarafından tanzim olunan 17.10.2013 tarihli ifadesinin, mağdur beyanı ile uyumlu olduğu tespit edilmiştir.

3. Sanık ...'ün, kovuşturma aşamasında 09.07.2015 tarihli duruşmada, kendisi yönünden suçlamayı kabul etmemekle birlikte; "Ben ...'in yanındaydım. orada ... ile birlikte oturuyorduk. ... ve ... geldiler. Herhalde husumetleri varmış. Yanlarında başkaları da vardı, isimlerini bilmiyorum. Yanlarındaki kişilerle birlikte dövdüler." şeklinde savunma yaptığı görülmüştür.

4. Sanıkların eylemleri neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Kütahya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 28.05.2014 tarihli; "Pnömotoraksa, sağ akciğerde, karaciğerde yaralanmaya ve kaburga kırıklarına neden olan yaralanma, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4) derecededir, pnömotoraks nedeniyle hayati tehlikeye neden olmuştur." görüşünü içerir adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Sanık ...'e ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Yönünden

Sanığın, yokluğunda verilip 17.03.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.03.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ...'nın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... ve ... Yönünden

1. Sanıkların Beraat Kararına İlişkin Temyiz Sebepleri

Sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan eden mağdurun, aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, tanık ...'un olayın sıcağı sıcağına tespit olunan ve mağdur beyanını destekleyen kolluk ifadesi ile mağdur hakkında tanzim olunan, Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen adli muayene raporu kapsamında sanıkların atılı suçları işledikleri sabit görülerek haklarında mahkûmiyet kararları verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ...'ın Seçenek Yaptırım ve Erteleme Hükümlerine İlişkin Temyiz Sebebi

Suç tarihinde 18 yaşını doldurmuş olan sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi kapsamında erteleme müessesesinin uygulanabilmesi için netice ceza miktarının üst sınırının 2 yıl hapis cezası olduğu, keza aynı Kanun'un 50 nci maddesi gereği seçenek yaptırımlara çevirme kararı verilebilmesi için netice ceza miktarının üst sınırının 1 yıl hapis cezası olduğu, sanık hakkında belirlenen netice ceza miktarının seçenek yaptırımlara çevirme ya da erteleme kararları verilmesinde kanunî engel teşkil ettiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanıkların Vesaire Yönelen Temyiz Sebepleri

1. Sanıkların eylemleri neticesinde mağdurun hayati tehlike geçirdiği ve hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyen kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli hâl ihlâline neden olan sanıklar hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen temel cezada, aynı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen meydana gelen zararın ağırlığı, kastın yoğunluğu gibi ölçütler ile 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/310 Esas, 2021/125 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Yönünden