Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/5965 K.2022/7399

18/10/2018 tarih ve 2018/117 Esas - 2018/211 Karar sayılı kararıyla müebbet hapis cezası verildiği, bu kararın istinafı üzerine,

2) Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/12/2018 tarih ve 2018/4233 Esas -2018/3058 Karar sayılı kararıyla; "istinaf başvurularının esastan reddine" karar verildiği, bu kararın temyizi üzerine,

3) Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 20/01/2020 tarih ve2019/3668 Esas - 2020/166 Karar sayılı kararı ile istinafın kararı bozularak; dosyanın Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine,

4) Sanık ...'in maktul ...'a yönelik intihara yönlendirme suçundan TCK'nin 84/3, 62 ve

53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2020 tarih ve 2020/63 Esas -2020/93 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2020 tarih ve 2020/63 Esas - 2020/93 Karar sayılı bozma üzerine verilen kararının sanık ... müdafii ve katılan kurum vekili

tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nin 307/3. maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2020 tarih ve 2020/63 Esas - 2020/93 Karar sayılı Yargıtay bozması üzerine verilen yeni kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin sübuta, katılan kurum vekilinin suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, uygulama maddesinin TCK'nin 84/2. yerine 84/3. olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebebinin kabulü ile sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik intihara yönlendirme suçundan TCK'nin 84/3. ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan 18/06/2020 tarih ve 2020/63 Esas - 2020/93 Karar sayılı kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince,

hükmün mahsus yerine "katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine 6810.- TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma ödenmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükmün mahsus yerindeki TCK'nin "84/3." ibaresinin "84/2." olarak düzeltilmesine karar verilmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,