Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/6172 K.2022/7413

a)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 87/1-son, 29, 53. maddeleri gereğince "3 yıl 4 ay" hapis cezasına mahkumiyet

b)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan TCK'nin 106/2-a, 29, 53. maddeleri gereğince "1 yıl 4 ay" hapis cezasına mahkumiyet

2)Bu kararın katılan sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve sanık ... tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.03.2017 tarih ve 2017/430 Esas - 2017/421 Karar sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesi kararı bozularak dosyanın Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine

3)Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2017 tarih ve 2017/204 Esas - 2017/524 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri gereğince "2 yıl 9 ay 10 gün" hapis cezasına mahkumiyet

b)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince beraatine

4)Bu kararın katılan ... vekili ve katılan sanık ... müdafii tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarih ve 2019/3676 Esas - 2021/956 Karar sayılı kararı ile;

İstinaf başvurularının kabulü ile yeniden hükümler kurulmak suretiyle;

a)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 87/1-son, 62, 53. maddeleri gereğince "4 yıl 2 ay" hapis cezasına mahkumiyet

b)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan TCK'nin 106/2-a, 62, 51/1-3, 53. maddeleri gereğince "1 yıl 8 ay" hapis cezasına mahkumiyetine, cezanın ertelenmesine

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarih ve 2019/3676 Esas - 2021/956 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine dair ek kararın temyiz edilmediği;

Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin; ilk derece mahkemesince sanığın beraatine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın TCK'nin 106/2-a, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu;

Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin; ilk derece mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 29, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen "2 yıl 9 ay 10 gün" hapis cezasına dair kararın, bölge adliye mahkemesince duruşma açılıp kaldırılarak, sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 62. maddeleri uyarınca "4 yıl 2 ay" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nin 150/2-3. maddesi uyarınca alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı istem aranmaksızın müdafii görevlendirileceğini belirtildiği ancak sanık ...'a yüklenen suçun alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle istemi de bulunmayan sanığa müdafii görevlendirilmesine gerek bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarih ve 2019/3676 Esas - 2021/956 Karar sayılı “istinaf başvurularının kabulü ile yeniden hükümler kurulmak suretiyle sanık ...'ın kasten yaralama, sanık ...'in tehdit suçundan mahkumiyetlerine” dair hükümlerin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, meşru müdafaa sınırları içinde hareket ettiğine, sanığın cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine;

sanık ...'ın eylemin basit yaralama suçu olduğuna, cezanın yüksek olduğuna, kazanılmış hakka aykırı davranıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,