Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/622 K.2023/665

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerden; a. Sanık ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı,

b. Sanıklar ..., ...., ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen kararların aynı Kanun'un 231 ... maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraza tabi olduğu, temyizlerinin mümkün olmadığı,

c. Sanık ... hakkında ....'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, ... ve.....'ye yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

İstinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve temyizin vasfa ilişkin olması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 sayılı kararı uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 Tarihli ve 2017/211 Esas, 2018/19 Karar Sayılı Kararı ile; 1. Sanık ... hakkında .....'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, ... ve.....'ye yönelik kasten yaralama suçlarından açılan davalarda 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrası, 27 nci maddenin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği sanığın tüm suçlamalardan ayrı ayrı beraatine,

2. Sanıklar ..., ...., ... hakkında ...’a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği 1 yıl 6 ay hapis cezası, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

3. Sanık ... hakkında ...’a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 38 ... maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddenin birinci fıkrası ve 58 ... madde gereği 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.06.2018 Tarihli ve 2018/698 Esas, 2018/726 Karar Sayılı Kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve katılan sanıklar .....,, ..., müdafi ile Cumhuriyet savcısının (... aleyhine) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafi ile Katılan Sanıklar ...., ..., Müdafinin Temyiz Sebebi; 1. Sanık ... hakkında meşru müdafaa hükümlerinin uygulama alanı bulunmadığından beraat kararının hatalı olduğuna,

2. Sanıklar , ..., hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin sübutuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıklardan ... ile sanık ... arasında kiralama ilişkisinden kaynaklanan bir alacak verecek meselesi bulunduğu, olay günü gündüz saatlerinde ... ile ...'in karşılaştıklarında bu konu yüzünden tartıştıkları, etraftan gelenlerin ayırdığı, aynı gün öğleden sonra sanık ...'in yanına kardeşleri ..., ...'i de alarak ...'ın bulunduğu kıraathaneye gittiği, ...'in azmettirmesi ile kardeşleri ....., ...., ...'in ...'a sopa ile saldırdığı, ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, ...'ın olay anında elinde bulunan bıçakla karşılık verdiği,

....'i hayati tehlike meydana gelecek şekilde, ... ve Ferdi'yi basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. ...'ın içinde bulunduğu durumda karşı tarafın saldırısını savuşturmak maksatlı haraket ettiği, eyleminde hukuka uygunluk sebebi bulunduğu kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... ile katılan sanıklar ...'nin ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemleri yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci maddesinde yazılı meşru savunmanın kabulü durumunda 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği beraat, 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasında yazılı meşru savunmada sınırın aşılmasının mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaştan ileri gelmesi halinin kabulünde ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün gerekçe kısmında "sanığın tüm eylemleri meşru savunma ve sınır kapsamında kaldığı,

kendi yaralanmasına oranla karşı taraftaki katılan sanık ...’in yaralanmasının ağır derecede olması meşru savunma kapsamında mazur görülebilecek heyecan, korku ve telaştan ileri geldiği anlaşılmakla," şeklinde her iki hukuka uygunluk nedeninin varlığının kabulünden sonra "sanığın 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 27 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği beraatine karar verilmiştir" denilerek hükümde çelişkiye neden olunarak hükmün karıştırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanıklar ..., ... hakkında ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla iadesine karar verilmiştir.

C. Sanık ... hakkında ...'e yönelik açılan bir dava ve verilen karar bulunmadığı, ayrıca ... vekilinin sanık ... hakkında diğer katılanlar Cengiz, ... ve Ferdi'ye yönelik kurulan

hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

D. Sanık ... hakkında ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği kurulan kesin hüküm yönünden temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

1. Sanıklar ..., ... hakkında ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. ... müdafinin ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi yönünden; Sanık ... hakkında ...'e yönelik açılan bir dava ve verilen karar bulunmadığı, ... müdafinin diğer katılanlar ...'ye yönelik eylemleri bulunan sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden kamu davasına katılma hakkı ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, ... müdafinin bu hükümlere yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

3. Sanık ... hakkında ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

4. Sanık ... hakkında Cengiz'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, ... ve Ferdi'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan "hükümlerde çelişki bulunması" nedeniyle katılanlar Cengiz, ... ve Ferdi vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.06.2018 tarihli ve 2018/698 Esas, 2018/726 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,