Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/7011 K.2022/8283

a)Sanığın müşteki ...’ı “basit kasten yaralama“ suçundan TCK’nin 86/2, 86/3-e, 52/2, 52/4 ve 63. maddeleri uyarınca 6000,00_TL adli para cezası,

b)Sanığın mağdur ...’ı “nitelikli kasten yaralama” suçundan; 86/1, 87/1-d, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası,

2) Sanık ... hakkında;

Sanığın mağdur ...’ı “nitelikli kasten yaralama” suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/1-d, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair kararı.

B) ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11/01/2021 tarih ve 2019/1890 Esas - 2021/22 Karar sayılı;

1) Sanık ... hakkında;

a)Sanığın müşteki ...’ı “basit kasten yaralama” suçundan; 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine,

b) Sanığın mağdur ...’ı “nitelikli kasten yaralama” suçundan; istinaf başvurusunun kabulü ile CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 62, CMK’nin 283 ve TCK’nin 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

2) Sanık ... hakkında;

Sanığın mağdur ...’ı “nitelikli kasten yaralama” suçundan; istinaf başvurusunun kabulü ile CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 62, CMK’nin 283 ve TCK’nin 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER

Sanık ..., sanık ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11/01/2021 tarih ve 2019/1890 Esas - 2021/22 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında müşteki ...’ı basit kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi REDDİNE,

S/3

2)Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında, sanık ...’in ise kendisi hakkında mağdur ...’ı nitelikli kasten yaralama suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11/01/2021 tarih ve 2019/1890 Esas - 2021/22 Karar sayılı kararının sanık ...’e usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçersiz olduğu, bu nedenle öğrenme üzerine sanık ...’in yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek ve yine ilk derece mahkemesinin sanıklar Fevzi ve ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/1-d, 53 ve 63. maddeleri uyarınca verilen “4 yıl 12 ay” hapis cezalarına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak,

sanıklara TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca “5 yıl” hapis cezaları verilmiş ve 5271 sayılı CMK’nin 283. maddesi uyarınca aleyhe istinaf bulunmadığından ceza kazanılmış hakları nedeniyle “4 yıl 12 ay” hapis cezalarına indirilmiş ise de, ilk derece mahkemesince verilen cezaların bölge adliye mahkemesince arttırılması nedeniyle CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükümlerin temyizi kabil kararlardan olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin yapmış olduğu duruşma sonrasında verdiği “5271 sayılı CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanıkların 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 62, CMK’nin 283 ve TCK’nin 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası ile mahkumiyetine” dair 11/01/2021 tarih ve 2019/1890 Esas - 2021/22 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu ve eleştiri nedeni dışında bir isabetsizliğin görülmediği anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin;

ilk saldırıyı kavga için gelen mağdur ... ve müşteki Şükrü’nün başlatması nedeniyle haksız tahrik indiriminin yapılmamasının mevcut delil durumuna ve hukuka aykırı olduğuna, sanık ...’in; olay yerine gittiğinde kavganın bittiğine, olay yerinde bulunmadığı ve olayla bir alakası olmadığı halde ceza verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,