Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/7359 K.2022/8088

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 18.02.2016 tarihli temyiz dilekçesi içeriğine göre, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne hasren yapılan incelemede;

14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 251. maddesine eklenen ''175. maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz'' şeklindeki düzenleme gözetildiğinde tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılan ... yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

1)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2008 tarih ve 2008/97 Esas, 2008/136 Karar sayılı ilamının, sanığın çocukken işlediği bir suça ilişkin olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 58/5. maddesi uyarınca

tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu diğer ilamların da tekerrüre esas olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu gerekçesi ile TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2 maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası seçilip tekerrür hükümlerinin uygulanması,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,