Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/7656 K.2023/4748

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/491 Esas, 2020/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama sonucunda ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2020/903 Esas, 2020/946 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; meşru savunmaya ve haksız tahrik indiriminin en üst sınırdan uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanık ...'in sevk ve idaresindeki aracı ile trafik akışının ters yönü istikametinde ilerlediği sırada karşıdan karşıya geçmekte olan maktul ...'a korna çaldığı, maktulün tepki göstermesi üzerine çıkan tartışmada sanığın aracından indiği ve maktulün yüzüne yumrukla vurması üzerine maktulün sırt üstü yere düşerek kafasını sert zemine çarpması neticesinde kafatasında oluşan kırık, beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti nedeniyle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı ve dört gün sonra hayatını kaybettiği, maktulün yaralanması ile ölümü arasında illiyet bağının bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, tanık anlatımları, kamera kayıtları, CD izleme tutanağı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Maktul hakkında Adlî Tıp Kurumu Birinci Adlî Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen, 30.09.2019 tarihli rapora göre; "Kişinin ölümünün; künt kafa travmasına bağlı kafatası kemik kırığıyla birlikte; beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğu, Kişinin 02.06.2019 tarihinde künt kafa travmasına bağlı yaralanması ile 06.06.2019 tarihinde ölümü arasında illiyet bağı bulunduğun oy birliği ile mütalaa olunduğu," görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin; meşru savunmaya ve haksız tahrik indiriminin en üst sınırdan uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden; Dairemizce de izlenen olay anını gösteren kamera kayıtları ve sanığın da ikrarına göre, ilk haksız

hareketin ters yönde araç kullanmak ve bu sırada karşıdan karşıya geçen maktule korna çalmak suretiyle sanıktan geldiği, maktulün el kol hareketleri ile buna tepki göstermesi üzerine tartışma çıktığı, kamera kayıtlarına göre maktulün araç içerisindeki sanığa fiili bir saldırısı bulunmadığı halde sanığın araçtan inerek maktule saldırdığı da gözetildiğinde, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2020/903 Esas, 2020/946 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,