Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/7823 K.2022/7294

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ) Tasarlayarak adam öldürmeye azmettirme suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 38/1. maddesi delaletiyle 82/1-a ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/09/2006 tarihli ve 1998/3 Esas, 2006/263 sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05/02/2008 tarihli ve 2007/4991 Esas, 2008/685 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben,

yeniden yapılan yargılama neticesinde sanığın 5237 sayılı Kanun’un 38/1. maddesi delaletiyle 82/1-a ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2008 tarihli ve 2008/17 Esas, 2008/317 sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20/10/2009 tarihli ve 2009/3094 Esas, 2009/6051 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlü müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/07/2021 tarihli ve 2008/17 Esas,

2008/317 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine yönelik mercii Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/09/2021 tarihli ve 2021/577 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak.

Dosya kapsamına göre, hükümlü vekili tarafından, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 13/10/2020 tarihli ve 35935/10 başvuru sayılı KORKMAZ/Türkiye (35935/10) sayılı kararı ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 6/1 ve 6/3-c maddelerinde düzenlenen âdil yargılanma hakkına aykırı davranıldığı gerekçesi ile sözleşmenin ihlâl edildiğine ilişkin kararında sanığın yargılanması sırasında İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin ihlâl edildiğinin tespit edildiğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311/1-f maddesine göre bulunulan yargılamanın yenilenmesi talebinin mahkemece reddine karar verilmiş ise de.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311/1-f maddesinde yer alan, "Ceza hükmünün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin ve hükmün bu aykırılığa dayandığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya ceza hükmü aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi.

Bu hâlde yargılamanın yenilenmesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl içinde istenebilir." şeklindeki ve aynı maddenin 2. fıkrasında yer alan "Birinci fıkranın (f) bendi hükümleri, 4.2.2003 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararları ile,

4.2.2003 tarihinden sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvurular üzerine verilecek kararlar hakkında uygulanır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, somut olayda, sanık müdafiinin bahse konu 13/10/2020 tarihli Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ihlal kararı üzerine 05/07/2021 tarihinde ibraz edilen yargılamanın yenilenmesi talebini içeren dilekçesine istinaden yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluştuğu,

ayrıca dosya kapsamında mevcut olan Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Başkanlığının 20/10/2021 tarihli yazısına göre bahse konu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi tarafından denetlenmekte olduğunun anlaşılması karşısında, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine,

yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06/06/2022 gün ve 94660652-105-34-23453-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü.