Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/8029 K.2022/8071

2)Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 29, 62/1, 53. ve 54. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair karar;

TEMYİZ EDENLER

Sanık ..., katılan ..., o yer Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Sanık hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre mahkeme tarafından verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılanın, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Müşteki ...'da meydana gelen yaralanma niteliğindeki "yüzde sabit izin" basit tıbbi müdahale giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, sanığa verilen temel cezanın TCK'nin 86/1. maddesi gereğince tayin olunması gerekirken TCK'nin 86/2. maddesinin esas alınması suretiyle ceza tayini sonuç ceza doğru olarak belirlendiği ve sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Haksız tahrik oluşturan eylemin müştekinin, sanığa hakaret etmesinden ibaret olduğunun kabulü karşısında, TCK'nin 3. maddesi gereğince orantılılık ilkesi gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari (1/4) oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılarak sanığa eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve ilk derece mahkemesince verilen hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.