Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/8120 K.2022/6777

Nitelikli yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/3 29/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2019 tarihli ve 2018/603 Esas, 2019/405 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2020 tarihli ve 2020/105 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 27.06.2022 tarihli ve 2022/1579 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2022 tarihli ve 2022/96059 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, sanığın 20.03.2019 tarihli savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına rızasının olmadığını belirtmesine rağmen hakkında Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2019 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi akabinde yapılan itirazın mercii Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2020 tarihli ve 2020/105 değişik iş sayılı kararı ile reddedilmesini müteakip,

sanık müdafiince bu hususu belirtir dilekçe verildiği ve Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli ve 2020/153 değişik iş sayılı kararıyla itirazın kabulü ile sanık hakkında Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği, yeniden yapılan yargılama sonunda Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2020/132 Esas, 2020/206 sayılı kararı ile sanığın 5.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılması kararının istinaf edilmesi üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/2204 Esas, 2021/1838 sayılı kararı ile ''...Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2020 tarih 2020/105 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kesinleşmiş olduğu bu şekilde kesinleşen kararlarla ilgili olarak ancak olağanüstü yasa yoluna gidilmesinin mümkün olduğu, sonradan yapılan tüm işlem ve kararların hukuki değerden yoksun bulunduğu...'' belirtilerek Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/132 Esas sayılı kararının bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla,

Bu itibarla, sanığın alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediğini açıkça beyan ettiği ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6-c maddesinin son cümlesinde yer alan "Sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hüküm karşısında, kabul etmediğini belirtmiş olmasına rağmen, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinin uygulanabilmesi için öncelikle,

- Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasından ibaret olması,

- Suçun CMK’nin 231. maddesinin 14. fıkrasında yazılı suçlardan olmaması,

- Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

- Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazının bulunmaması,

- Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesine ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

İncelenen dosyada; sanık ...’in 20.03.2019 tarihli oturumda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediğini bildirdiği halde; sanığın Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2019 tarihli ve 2018/603 Esas, 2019/405 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3, 29/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi üzerine anılan vaki itirazın mercii Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2020 tarihli ve 2020/105 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin talebi üzerine bu defa Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli ve 2020/153 değişik iş sayılı kararıyla itirazın kabulü ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmesini müteakip yeniden yapılan yargılama sonucunda Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2020/132 Esas, 2020/206 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3, 29/1 ve 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 5.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu kararın istinaf edilmesi üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/2204 Esas, 2021/1838 Karar sayılı kararı ile ''...Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2020 tarih 2020/105 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kesinleşmiş olduğu bu şekilde kesinleşen kararlarla ilgili olarak ancak olağanüstü yasa yoluna gidilmesinin mümkün olduğu, sonradan yapılan tüm işlem ve kararların hukuki değerden yoksun bulunduğu...''ndan bahisle anılan sonraki karar bozulmuştur.

Böylece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmeyen sanık hakkında mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde ve bu karara yönelik vaki itirazın merciince reddedilmesinde isabet görülmemiştir.