Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/8127 K.2022/6785

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2019 tarihli ve 2018/321 Esas, 2019/1070 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 22.06.2022 tarihli ve 2022/13476 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2022 tarihli ve 2022/94610 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2018 tarihli ve 2018/3345 Esas sayılı iddianamesi ile silahla tehdit, hakaret ve kasten basit yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın hakaret, kasten basit yaralama ve basit tehdit suçlarından mahkûmiyetine hükmedildiği,

sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlede yer alan tehdit suçunun, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı, yine aynı Kanun'un "Mahkeme tarafından uzlaştırma" başlıklı 254. maddesinin.

"Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253'üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir." şeklinde olması karşısında, kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "....

Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, istinaf yolu açık olmak üzere verilen inceleme dışı tehdit ve hakaret suçlarına yönelik istinaf talebinde bulunulması üzerine,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 30.11.2020 tarihli ve 2019/4213 Esas, 2020/2463 sayılı kararı ile anılan mahkumiyet hükümleri yönünden uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği anlaşılmakla, miktar itibariyle kesin nitelikteki kasten yaralama suçu yönünden de 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

İncelenen dosyada; sanık hakkında silahla tehdit, hakaret ve kasten basit yaralama suçlarından açılan kamu davasının yargılama neticesinde sanığın uzlaşmaya engel olan silahla tehdit suçu yerine basit tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. Bu hali ile kasten basit yaralama suçu da 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine gereğince uzlaşma kapsamında kalmaktadır.

5271 sayılı CMK’nin 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253'üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca kasten basit yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekmektedir.