KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/8419 E., 2022/9672 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli kasten yaralama
- Hüküm
- Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2021 tarih ve 2021/7 Esas – 2021/118 Karar sayılı;
Karar Metni
526 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
1)Sanık ...’nun “nitelikli kasten yaralama” suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası, 2Sanık ...’nun “nitelikli kasten yaralama” suçundan; TCK’nin 86/1, 87/3, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair kararı.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine kurulan hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sübuta, haksız tahrike, mağdurun yaralanmasının eskiye dayalı olduğuna, eksik incelemeye, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, kararın hukuka, usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinden görülmeyen temyiz isteminin reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine kurulan hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sübuta, haksız tahrike, mağdurun yaralanmasının eskiye dayalı olduğuna, eksik incelemeye, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, kararın hukuka, usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinden görülmeyen temyiz isteminin reddine, ancak;
Sanık ... hakkında uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği halde TCK’nin 58/6. maddesi gereğince “mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bir karar verilmediği görüldüğünden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/02/2015 tarih ve 2013/451 Esas - 2015/6 Karar sayılı kararı gereğince, “Mükerrir sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine karar verilmemesinin kazanılmış hak oluşturmayacağı” hususu da nazara alınarak, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/8419, K. 2022/9672, 6 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama