KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/88 E., 2022/2849 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hükümler
- 1)Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2017 tarih ve 2017/51 Esas, 2017/97 sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair karar.
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/02/2018 tarih ve 2018/349 Esas 2018/310 sayılı kararı ile “istinaf başvurularının esastan reddine” dair karar.
TEMYİZ EDENLER
Sanık müdafii, katılan vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/02/2018 tarih ve 2018/349 Esas 2018/310 sayılı kararının, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması Esas No : 2022/88nedeniyle hükmün 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca, temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;
... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/02/2018 tarih ve 2018/349 Esas 2018/310 sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, katılan vekilinin haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/88, K. 2022/2849, 14 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama