Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2022/8901 E. , 2023/5563 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/82 E., 2021/127 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık müdafiinin duruşmalı temyiz talebi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye çıkartıl
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2022/8901 E. , 2023/5563 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/82 E., 2021/127 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık müdafiinin duruşmalı temyiz talebi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan incelemde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Söke (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2016 Tarihli ve 2015/6 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir. 2. Söke (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2016 Tarihli ve 2015/6 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.05.201 Tarihli ve 2018/384 Esas, 2018/2475 Karar sayılı kararı ile mağdurun yaralanmasının niteliği de gözetilerek, mağdura ait hasta tabela ve müşahade kağıtları ile varsa filmler ve epikriz raporu birlikte gönderilip Adli Tıp Kurumundan yaralanmanın niteliği hakkında ayrıntılı ve açıklayıcı rapor aldırılması ve aldırılan rapor sonucuna göre suçun niteliği ve teşebbüsün derecesi hakkında sanığın hukuki durumunun tartışılması gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2021 Tarihli ve 2019/82 Esas, 2021/127 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınması sureti ile cezanın 10 yıl hapis cezası üzerinden infazına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri sanığın akıl sağlığının yerinde olmadığına, eylemin kasten yaralama suçu olarak kabul edilmesi gerekirken suç vasfının hatalı belirlendiğine, temel cezanın fazla belirlendiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ve mağdurun Söke A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulundukları, olay tarihinde sanığın kaldığı koğuşa gitmek istememesi nedeniyle mağdurun kaldığı 4 no.lu koğuşa verildiği, koğuşa giren sanığın mağdurun yanına oturduğu ve gardiyanlar ile polislerin kendisini öldüreceğini söylediği, mağdurun böyle bir şey olamayacağını söylediği, bu sırada tığ ile el işi yapmakta olan tanık Y.E.’nin yere düşen elbiseleri toplamak için elindeki tığı cam kenarına bıraktığı, tığı kapan sanığın mağdurun başına aniden sapladığı, tığın demir kısmının mağdurun kafatasına saplandığı, ahşap sap kısmının ise sanığın elinde kaldığı, koğuşta bulunanların sanığı uzaklaştırıp idareye haber verdikleri, tığ parçasının mağdurun kafasından ameliyatla çıkarıldığı olayda hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile suçta kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu kabul edilmiştir. 2. Sanığın, mağdurun ve tanığın beyanları tespit edilerek evrak içerisine eklenmiştir. Mağdurun yaralanmasına ilişkin Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 22.11.2019 ve 24.12.2020 tarihli raporlar, sanığın akıl sağlığının tam olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından düzenlenen 11.06.2015 tarihli rapor dosya kapsamında mevcuttur. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın olayda kullandığı aletin öldürmeye elverişli olması, mağdurdaki yaralanmaların nitelikleri, meydana gelen neticenin ağırlığı, hedef alınan vücut bölgesi birlikte değerlendirildiğinde; sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulünde ve belirlenen temel ceza miktarında isabetsizlik görülemiş, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin aldırılan raporların hukuka uygun, hüküm kurumaya elverişli ve yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2021 Tarihli ve 2019/82 Esas, 2021/127 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.