Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9251 K.2022/8788

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik "kasten yaralama" suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53, 63. maddelerine gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair,

2)Kararın istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/07/2020 tarih ve 2020/367 Esas - 2020/1042 Karar sayılı kararı;

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik "kasten yaralama" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılarak TCK’nın 82/1-e, 35, 62, 53, 54. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair,

3)Kararın temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03/03/2021 tarih ve 2020/4070 Esas - 2021/3055 Karar sayılı kararı ile bozularak ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi gönderilmesi üzerine,

4)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/09/2021 tarih ve 2021/1102 Esas - 2021/1796 Karar sayılı kararı;

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik "kasten yaralama" suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-b-e, 87/1-d, 62, 53, 63. maddelerine gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair karar

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/09/2021 tarih ve 2021/1102 Esas - 2021/1796 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında Yargıtay Bozma kararı sonrasında verilen hükmün ceza miktarına bakılmaksızın 5271 sayılı CMK'nin 307/3. maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/09/2021 tarih ve 2021/1102 Esas - 2021/1796 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin delil yetersizliğine, suç vasfına, meşru müdafaanın varlığına, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,