Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2022/9583 E. , 2024/2533 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2466 Esas., 2020/1554 Karar. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hük
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2022/9583 E. , 2024/2533 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2466 Esas., 2020/1554 Karar. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2019 tarih ve 2019/187 Esas, 2019/463 Karar sayılı kararı ile, sanık ...'ın mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2019/2466 Esas, 2020/1554 Karar sayılı kararı ile, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, suç işleme kastının bulunmadığına, teşebbüste belirlenen ceza miktarına, haksız tahrikte indirim oranına, eksik inceleme yapıldığına ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Olay günü mağdur ...'ın sanık ...'ın ablası tanık ... ile evli olduğu, olay tarihinde mağdur ile tanık ...'in kavga ettiği, tanık ...'in babasını araması üzerine sanık ile beraber ailesinin mağdurun evinin önüne geldikleri, bir süre sonra sanık ile mağdurun kavga etmeye başladıkları, sanığın mağduru bıçak ile yaraladığı, adli tıp raporu içeriğinde mağdurda birden fazla kesinin tarif edildiği, kesilerden iki tanesinin tek başına hayati tehlike oluşturacak nitelikte olduğu, sanığın mağdurda oluşturduğu yaraların hayati organlara etkisi, sanığın ablası nedeniyle sanık ile mağdur arasında oluşan husumet, mağdurda birden fazla yaralanmanın oluşması, olay yerinde bulunan kişilerin araya girmesi ile olayın sonlandırılması gözetildiğinde sanığın mağdura yönelik kastının öldürmeye yönelik olduğundan kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir. 2. Sanık savunması, tanıkların anlatımları, İstanbul Anadolu Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 02.10.2019 tarih tarihli rapor, yazı cevapları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, mağdur ...'daki yaralanmaların niteliği dikkate alındığında teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarları ile mağdurdan sanığa yönelen eylemin ulaştığı boyut nazara alındığında sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre suç vasfı ve ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, atılı suçun tüm unsurlarının oluştuğu, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2019/2466 Esas, 2020/1554 Karar sayılı kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2024 tarihinde karar verildi.