Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9671 K.2023/6535

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.08.2019 tarihli ve 2019/132 Esas, 2019/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.10.2020 tarihli ve 2020/1458 Esas, 2020/1178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin, katılan Kurum vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesi kararının, katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/188 Esas, 2021/14392 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

kabul ve uygulamaya göre de 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde "15 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini ve sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanırken, uygulanan indirim oranının (1/6) olarak hükümde gösterilmemesi nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Bakırköy

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/40 Esas, 2022/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi; cezanın en üst hadden, lehe hükümlerin alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine ve sanığın eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafilerinin temyiz istemi; gönüllü vazgeçme şartlarının gerçekleştiğine ve 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin uygulanması gerektiğine, uyma kararına rağmen Yargıtay bozma ilâmına uyulmamasının usule aykırı olduğuna, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne ve sanığın öldürme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan ...'nın suç tarihinde resmi nikahlı evli oldukları ancak aralarında geçimsizlik bulunduğu, evliliğindeki sorunları konuşmak için sanığın olay günü kayınpederi olan maktul ...'i aradığı ve evine çağırdığı, maktulün saat 19.00 sıralarında sanığın evine geldiği, konuşma sırasında tartışmaya başladıkları ve sanığın üzerindeki bıçağı çıkartıp maktul ...'e saldırdığı,

katılan ...'nın da araya girdiği ve sanığın aynı bıçakla eşi olan katılan ...'yı göğüs sağ ve sol 2-3. kotlar hizası ön aksiller çizgide 3-4 cm iki adet kesi, karında epigastrik bölgede 2-3 cm kesi, sol alt orta kadranda 6-7 cm kesi ve sağ alt kadranda 2-3 cm kesi olmak üzere toplam 5 adet kesici delici alet yaralanması nedeniyle sağda kot fraktürü, hemotoraks, solda pnömotoraks ile yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve yaşam fonksiyonlarını orta (3) derece etkiler nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı ve olay yerinden kaçtığı, 12.09.2017 tarihinde yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde katılan ...'da meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 08.08.2017 tarihli; "...Yaralanmasının; a-Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, b-Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, c-Vücuttaki kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarına etkisi.

Hafif (1), Orta (2-3) ve Ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında; kişide saptanan kırığın yaşam fonksiyonlarının Orta (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğu..." görüşünü içerir raporu dava dosyasında mevcuttur. 3. Sanık savunması, katılanın beyanı, tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu, soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar, gelen yazı cevapları, bilirkişi raporu, uzmanlık raporları, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan Kurum vekilinin; sanığın eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğine, cezanın en üst hadden belirlenmesi ve lehe hükümlerin alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, sanık müdafilerinin; gönüllü vazgeçme şartlarının gerçekleştiğine ve 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin uygulanması gerektiğine, uyma kararına rağmen Yargıtay bozma ilâmına uyulmamasının usule aykırı olduğuna, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne ve sanığın öldürme kastının bulunmadığına yönelen temyiz sebepleri yönünden.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı,

suçta kullanılan araç, isabet yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeler ve katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı nazara alındığında suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu,

Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek yapılan araştırma neticesinde katılan ...'nın ilk tıbbi yardıma erişmesi ve hastaneye sevk edilmesi sürecinde ambulans çağırılması noktasında sanığın bir katkısının bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin uygulanmamasının isabetli olduğu ve takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/40 Esas, 2022/180 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekilince ve sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bakırköy