Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9777 K.2022/9946

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar müdafiinin; sanıkların atılı suçu işlediklerine dair delil bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 26/11/2020 tarih ve 2020/8728 Esas - 2020/17420 Karar sayılı bozma ilamı öncesi 18/02/2016 tarihli hükümde, sanıkların katılana karşı kasten yaralama eylemleri yönünden neticeten "4 yıl 2 ay" hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan hükmün sadece sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar aleyhine temyiz bulunmaması karşısında, ceza miktarının sanıklar lehine 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada sanıkların neticeten "5 yıl" hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakları ihlal edilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında yer alan TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmiş olup,