Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9913 K.2024/1768

Mahkemesi'nin 16.06.2020 tarihli ve 2019/355 Esas, 2020/151 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/2484 Esas, 2020/2629 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olay günü elinde bulunan ve ele geçirilemeyen sopa ile katılan ...'nin kafasına iki kez vurarak katılanı adli tıp raporunda belirtildiği şekilde kafatasında çatlak oluşacak şekilde yaraladığı, sanığın eylemi sonucunda katılanın hayati tehlike geçirdiği, vücudunda kemik kırığı meydana geldiği ve kemik kırığının hayati fonksiyonları üzerindeki etkisinin 4. derecede etkileyecek şekilde olduğu olayda; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, Aydın Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 31.10.2019 tarihli adli muayene raporu, olay yeri inceleme raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 ila 15 yıl hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanunun 35 inci maddesi ile uygulama yapılırken yaralamanın niteliği meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek makul seviyeden de bir miktar ayrılmak suretiyle ceza tayini yerine alt sınıra yakın 10 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayininin aleyhe istinaf bulunmadığından eleştirildiği,

bunun dışında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından " kararın 1 nolu bendinin 5 inci paragrafının hükümden çıkartılarak yerine "Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53/1-2-3 maddesinin uygulanmasına " ibaresinin eklenmesi şeklindeki düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanığın öldürmeye elverişli sopa mağdurun hayati bölgelerini hedef alarak birden fazla kez vurduğu, katılanın yaşamının tehlikeye girdiği gözetildiğinde sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/2484 Esas, 2020/2629 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nazilli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi