İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2023/1028 Karar: 2025/828 Tarih: 2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1028 K.2025/828

1. Ceza Dairesi 2023/1028 E. , 2025/828 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2596 E., 2022/359 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemes

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2023/1028 E. , 2025/828 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2596 E., 2022/359 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemes

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2023/1028 E. , 2025/828 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2596 E., 2022/359 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2020/137 Esas, 2020/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2020/2596 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın üst hadden cezalandırılması ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, eksik incelemeye, meşru savunmanın varlığına, haksız tahrikin derecesine ve sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Olay günü sanık ... ve katılan ...'in kendilerine ait tarlada çalıştıkları sırada ...'in yüksek sesle müzik dinlediği, sanık ...'in elinde dirgen yüksek sesle müzik dinlememesi konusunda uyardığı katılan ...'in olumsuz yanıt vermesi üzerine aralarında başlayan tartışmada katılanın sanığın görme bozukluğunu kastederek; "Görmüyorsun, seni şuraya gömerim!" diyerek elindeki tırpanı salladığı ve ...'e kafa ve yumruk atarak basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bunun üzerine sanığın elindeki dirgenle katılanı hayatî tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, katılandan kaynaklanan haksız eylemin niteliğine göre belirlenen haksız tahrik oranının yerinde olduğu anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetin bulunmaması, sanığın ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi, sanığın elinde bulunduğu kabul edilen dirgenin çatal ağzı gibi metal kısımlarının olay anında kullanılması durumunda yaralanmanın raporda belirtilen şekilde yüzeysel olmasının beklenemeyeceği, öte yandan tanık Halim'in de dirgenin sapının kullanılmış olduğunun kendisine katılan tarafından söylenmiş olduğunu ifade etmesi karşısında sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu ve hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2020/2596 Esas, 2022/359 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bayburt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2025 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla