Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1079 K.2023/2605

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2014 tarihli, 2014/63 Esas ve 2014/351 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eşine karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2014 tarihli, 2014/63 Esas ve 2014/351 Karar sayılı kararının müşteki vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 29.11.2017 tarihli ve 2016/3427 Esas 2017/4469 Karar sayılı kararı ile ''müşteki Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına davaya katılma ve CMK.nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Nevşehir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli 2018/6 Esas ve 2019/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eşine karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli 2018/6 Esas ve 2019/323 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/8588 Esas 2021/12474 Karar sayılı kararı ile '' 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek asgariye yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 16 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini, sanığın daha az ceza almaya yönelik savunmalarına itibar edilerek,

savunmanın aksi sabit olmadığından bahisle, TCK’nin 29/1. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini ve duruşmalarda vekille temsil edilen katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, '' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Nevşehir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2021 tarihli 2021/269 Esas 2021/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eşine karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle indirim uygulanması gerektiğine ve vesaireye, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde resmi nikahlı evli olan sanık ve katılanın ailevi anlaşmazlıklar yaşadığı, olaydan 1 hafta önce sanığın katılana yönelik adlî soruşturma konusu olan bir başka eylemi nedeniyle katılanın müşterek çocuklarını da alarak evini terk ettiği ve ailesinin yanına gittiği, sanığın kızını görmek bahanesiyle katılanın bulunduğu Ürgüp İlçesine giderek çocuğunu ziyaret ettiği, eşi adına Avanos'ta bankaya havale geldiğinden bahisle eşini yanılttığı, bu parayı çekme husunda katılanı Avanos'a gitmeye ikna ettiği ve yine otobüsle giden katılanı bilahare otobüsten indirip idaresindeki motosiklet ile gitme konusunda ikna ettiği,

katılanın kabul etmesi üzerine motosikleti ile bir süre dolaştıkları, sonrasında sanığın ıssız olan olay yeri Çayalık Çayı mevkiine katılanı götürdüğü ve burada bir süre konuştukları, bu konuşma sırasında sanığın katılana "her şeyimi elinden aldın, öleceksin" diyerek üzerinde taşıdığı bıçağını çıkardığı,

katılanın baş, boyun, göğüs ve sırt bölgelerine doğru salladığı ancak katılanın savunmaya yönelik hamle yapması sebebiyle bu darbelerin basit tıbbi müdahale ile giderilir şeklinde yaralanmalar oluşturduğu ancak sanığın elindeki bıçağı katılana karşı savurmaya devam ettiği esnada katılanın kendisini savunmak için elini kaldırması üzerine sanığın bıçak bulunan eli katılanın eline çarparak bıçağın yere düştüğü ,

bunun üzerine sanığın katılanın üzerine saldırıp yere düşürdüğü ve akabinde yerde yatan katılanın kafasına oturarak elleriyle ve katılanın eşarbını ip haline getirerek doladığı boğazını sıkmaya başladığı ve bir süre bu şekilde katılanın boğazını sıkması üzerine nefessiz kalan katılanın kendisinden geçerek bayıldığı, bu durumu gören sanığın öldüğünü düşünerek katılanın üzerinden kalkıp yaklaşık 5-10 dakika daha baş ucunda beklediği ve bu süre zarfında katılanın hareketsiz bir şekilde yatması üzerine öldüğüne kanaat getirdiği ve sanığın geldiği motosikleti ile olay yerinden ayrıldığı,

evinde kanlı giysilerini çıkarıp bıçakla birlikte sakladığı, olayın bu şekilde gerçekleştiği anlaşılmıştır. 2.Sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanı, olay yakalama tutanağı, engelli yaşlı aylığı özet raporu, 11.06.2019 havale tarihli Adlî Tıp Birinci Üst Kurulu tarafından hazırlanan rapor, Adlî Tıp Kurumu

4. İhtisas Kurulunun 04.07.2014 tarih ve 515 sayılı raporu, Adlî Tıp Kurumunun 20.05.2019 tarihli raporu, sanığa ait nüfus ve sabıka kaydı, 20.09.2021 tarihli Yargıtay bozma ilamı, dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık müdafiinin; sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle indirim uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebebi yönüden. Olay ve olgular bölümünün 1. paragrafı kapsamında açıklandığı üzere; katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık müdafiinin; vesair yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir