Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1097 K.2023/3102

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2007 tarihli ve 2006/327 Esas, 2007/118 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı

Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuğun, 2 yıl 1 ay süreyle denetime tabi tutulmasına ilişkin karar 15.05.2007 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

2. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2012 tarihli ve 2012/385 Esas, 2012/461 Karar sayılı kararı ile hükümlünün denetim süresinde suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca aynen infazına karar verilmiştir.

3. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2012 tarihli ve 2012/385 Esas, 2012/461 Karar sayılı kararının, hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2014 tarihli ve 2014/58 Esas, 2014/399 Karar sayılı ilâmı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

4. Hükümlünün hakkında yaş tashihi yapıldığından bahisle yaptığı talebin yargılamanın yenilenmesi talebi olarak değerlendirilmesi neticesinde Mahkemece yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilerek yeni esasa kaydedilip duruşma açılmak suretiyle bu şekilde yeniden yapılan yargılama neticesinde Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2016 tarihli ve 2015/219 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi,

87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hükümlünün, 1 yıl 6 ay 22 gün süreyle denetime tabi tutulmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

5. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2016 tarihli ve 2015/219 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararının, hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/265 Esas, 2022/47 Karar sayılı ilâmıyla;

"1) Hükümlü ... hakkında kasten silahla yaralama suçundan Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2007 gün, 2006/327 Esas ve 2007/118 Karar sayılı hükmü ile 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, cezanın 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine, ceza süresince denetim süresi belirlenmesine karar verildiği,

hükmün 15.05.2007 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, hükümlünün başka bir suçtan hakkında soruşturma yapılırken yaşına dair itirazlar üzerine Yunak Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen davaname ile Yunak Asliye Hukuk Mahkemesine açılan yaş tespitine yönelik dava neticesinde 26.01.2015 gün, 2014/371 Esas, 2015/27 Karar sayılı karar ile hükümlünün yaşının düzeltilmesine karar verildiği, bu karar üzerine hükümlünün yaş nedeniyle indirimden yararlanma talebinde bulunduğu, talebin yargılamanın yenilenmesi talebi olarak kabul

edilerek yargılamanın yenilenmesine ve hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nin 31/2. maddesindeki yaş küçüklüğüne ilişkin indirim maddesinin uygulanmasına karar verilmiş olduğu anlaşılmakla, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 19.10.2017 tarihli 7039 sayılı Kanun ile değişik 36/1-b maddesindeki, haklı sebeplerin bulunması hâlinde aynı konuya ilişkin düzeltme yapılması hâkimden istenebileceği şeklindeki düzenleme de gözetilerek;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.04.2000 tarih, 2000/5-74 Esas ve 2000/79 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; ceza yargılamasında önceliğin maddi gerçeğin tespiti olduğu, hükümlünün suç tarihindeki gerçek yaşının belirlenmesi gerektiği gözetilerek CMK’nin 218. maddesi kapsamında kanunun öngördüğü usule uygulanarak kamu davasının nüfus müdürlüğüne ihbarı ve nüfus temsilcisinin huzuru ile gerekli araştırma ve tespitin yapılması, yaş düzeltme kararını veren Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasının temin edilip burada aldırılan yaşa ilişkin raporun yerindeliğinin incelenmesi,

gerekli görülürse hükümlünün suç tarihindeki yaşının yeniden araştırılıp Adli Tıp Kurumundan da rapor aldırılması suretiyle hükümlünün gerçek yaşına dair tespitin yapılmasından sonra hükümlünün hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden ve dava da nüfus müdürlüğüne ihbar edilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan ve ceza sorumluluğunun bulunması nedeniyle mahkumiyetine karar verilen hükümlü hakkında hapis cezasının yanında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a maddesi gereğince ayrıca danışmanlık tedbiri uygulanmasına da karar verilmesi suretiyle aynı Kanun’un 11. maddesine aykırı davranılması," Nedeniyle bozulmasına ve hükümlünün 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

6. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/265 Esas, 2022/47 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hükümlünün, 1 yıl 6 ay 22 gün süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz isteği; takdir hakkının hükümlü lehine kullanılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın kendisine küfür etmesi nedeniyle husumet duyduğu mağduru yanındaki bıçakla dört kez vurarak yaşamını tehlikeye düşürecek ve basit tıbbî müdahaleyle giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. Olaya ilişkin tutanaklar, adli raporlar, yaş düzeltme dosyası dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin hükümlü tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlü müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/265 Esas, 2022/47 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,