Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/115 K.2023/2108

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul (Kapatılan) 80. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarih ve 2015/284 Esas, 2016/277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul (Kapatılan) 80. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2015/284 Esas, 2016/277 Karar sayılı kararının katılan Kurum vekili ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/15360 Esas, 2020/20264 Karar sayılı kararı ile özetle;

a) Katılan ...'ın, hayati tehlike oluşturmaksızın ve kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte yaralandığı belirtilmiş olup, tanıklar ..., ..., ... ve ...'nun beyanlarında, katılan ...'ın, sanık ... (Başpınar)'in kendisini cetvel ile darp ettiğini söylediğini ifade ettikleri cihetle, katılan ...'ın ifadesinde ismi geçen ...'ın da dinlenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

b) Basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağı yönünden değerlendirme yapılması,

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/22 Esas, 2022/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebebi; sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu hâlde beraat kararı verildiğine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, çocuk eğiticisi olarak çalıştığı çocuk yuvasında kalmakta olan çocuklardan olan katılanın omuzlarına cetvelle vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı iddiasıyla kamu davası açıldığı belirlenmiştir.

2. Sanık, her aşamada üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, katılanın diğer çocuklarla kavga ettiğini, kendilerini ayırmaya çalıştığını beyan etmiş, katılan ise sanığın kendisine vurduğunu bildirmiştir.

3. Tanık Zeliha Ç.'nin beyanları sanık savunması ile aynı yönde olduğu gibi sanığın iş arkadaşları tanıklar C.D., Z.Ü., N.Z.Ç., G.E., T.K.'nin beyanlarında sanığın katılana vurduğunu görmediklerini bildirdikleri anlaşılmıştır.

4. Katılanın 11.12.2012 tarihinde tanzim olunan geçici adlî muayene raporunda her iki omuzunda 5x4 cm.'lik 1-2 günlük ekimozlar şeklinde tarif edilen yaralanmasının Adlî Tıp Kurumu İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 18.06.2015 tarihli; basit tıbbi bir müdahale ile iyileşebilir nitelikte hafif olduğu görüşünü içerir adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

5. Kasımpaşa Çocuk Yuvası Müdürlüğü görevlilerince tanzim olunan 10.12.2012 tarihli tutanak ile aynı yer tarafından sanığa kınama cezası verildiğine ilişkin 16.04.2013 tarihli Disiplin Soruşturması Raporu tanzim edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın her aşamada suçlamayı kabul etmemesi, katılanın olay anına tanık olduğunu bildirdiği ...'nin Mahkemedeki anlatımları karşısında, Mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik tespit edilmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/22 Esas, 2022/207 Karar sayılı kararında katılan Kurum ve katılan vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Kurum ve katılan vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,