Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1229 K.2024/6122

İstinaf bozması üzerine verilen Seydişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/264 Esas, 2022/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1.d, 35/2, 29/1, 62/1 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/927 Esas, 2022/1002 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi özetle; suç vasfına ve tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

dosyada eksik inceleme bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriğine göre; sanık ile mağdurun kardeş oldukları, olaydan önce bilinmeyen bir sebeple aralarında tartışma yaşandığı, aksi ispatlanamayan istikrarlı sanık savunmalarında tartışma sırasında mağdurun sanığa küfür ettiği, mağdurun hakaretlerine öfkelenen sanığın yanına silahını alarak mağduru aramaya başladığı, yol üzerinde seyir halindeki iken mağdura ait aracı gördüğü, önce rastgele ateş ederek mağdurun aracının önüne doğru aracını sürdüğü ve mağdurun önünde durduğu, sanrasında mağdurun ters istikamete doğru aracını çevirdiği sırada sanığın da bir el daha ateş ederek aracından av tüfeği alıp geldiği olayda.

Sanık ile mağdur arasında önceye dayalı öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmaması, mağdurun aracında doğrudan isabet alan yerlerin konumları, araç ile mağdurun kullandığı aracın yanından geçen ve aracında hem tüfek hem de tabanca bulunan sanık tarafından şoför koltuğunda oturan mağdurun öldürücü bölgelerini hedef gözeterek ateş edilmesi imkanı varken ateş edilmemesi birlikte değerlendirildiğinde sanığın ortaya çıkan kastının mağduru öldürmeye veya yaralamaya yönelik olduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak bir delil tespit edilemediğinden kardeşi olan mağdura kızan ve gözdağı vermek isteyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a

maddesi uyarınca silahla tehdit suçundan temel ceza tayininde alt sınırdan etkili şekilde uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının hatalı tayini ile sanığın kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/927 Esas, 2022/1002 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.a maddesi uyarınca Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi