KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2023/1281 E., 2024/4338 K.
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/470 E., 2022/1082 K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara
Karar Detayı
696 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2017 tarihli ve 2015/419 Esas, 2017/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86. maddesinin 1. fıkrası, 86. maddesinin 3. fıkrasının (e) bendi, 29. maddesinin 1. fıkrası, 62. maddesinin 1. fıkrası, 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/470 Esas, 2022/1082 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81. maddesinin 1. fıkrası, 35. maddesinin 2. fıkrası, 29. maddesinin 1. fıkrası,
62. maddesinin 1. fıkrası ve 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak hakkında tayin edilen cezanın 7 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz istemi özetle; meşru savunmaya ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Katılanın ağabeyi olan Hüseyin'in, eşi ile arasında evlilikten kaynaklı sorunlar bulunduğu, bu nedenle Hüseyin'in, dayısı ... ile tartıştıkları ve telefonda birbirlerine hakaret ettikleri, katılan ve kardeşleri Hüseyin ve Yakup dükkanlarında bulundukları sırada dayıları ...'in araçla gelip silahını göstererek onları tehdit ettiği, bunun üzerine katılanın kardeşinin tüfekle havaya ateş ettiği, devamında Hüseyin'in, diğer dayısı tarafından silahla yaralandığı, bunun üzerine taraflar arasındaki gerginliğin büyüdüğü, olay yerine gelen sanığın da yeğenleri olan katılan ve kardeşleri ile çatışmaya girdiği,
sanığın attığı ateş neticesinde katılanın baş bölgesine çok sayıda saçma tanesi isabet ettiği, katılanda meydana gelen yaralanmanın yaşamı tehlikeye sokmayacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu kabul edilmiştir.
2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,
suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, atış sayısı, yaralanmanın niteliği ve suçun işleniş biçimi nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak cezada alt sınırdan uzaklaşılmasında isabetsizlik görülmediği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın boyutu dikkate alındığında yapılan indirimin isabetli olduğu, olayda meşru savunmanın koşullarının bulunmadığı,
takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanık müdafiin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/470 Esas, 2022/1082 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Ankara Batı