Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1646 K.2023/4708

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2014 tarihli 2005/174 Esas 2014/236 Karar sayılı kararı ile; a)Sanıklar ... ve Mehmet ... hakkında faili belli olmayacak şekilde adam öldürme suçundan.

765 sayılı Kanun'un 448 ... maddesi, 463 üncü maddesi, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. b)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında faili belli olmayacak şekilde adam öldürmeye teşebbüs suçundan.

765 Kanun'un 448 ... maddesi, 62 nci maddesi, 463 üncü maddesi, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2014 tarihli 2005/174 Esas 2014/236 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafileri, sanık ... müdafileri, müşteki sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 28.03.2018 tarihli 2016/2842 Esas 2018/1471 Karar sayılı ilamı ile ; ''1)UYAP portalının incelenmesinde sanıklar ... ve ... ile birlikte faili belli olmayacak şekilde adam öldürme suçundan yargılanan ve yakalanamadığından dolayı dosyası hükümle birlikte tefrik edilen sanık ...'ın 29/08/2015 tarihinde yakalandığı anlaşıldığından, sanık ... hakkındaki dava dosyası derdest ise sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yönünden delillerin birlikte değerlendirilmesi amacıyla her iki dosyanın yeniden birleştirilmesi,

birleştirme olanağının bulunmaması halinde söz konusu dosyanın Yargıtay denetimine esas olacak şekilde aslının veya onaylı suretinin dosya içine konularak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2)Faili belli olmayacak şekilde adam öldürmeye teşebbüs suçlarından yargılanan sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, sanıklar ... ve ...'ın, ayrıca sanıklar ... ve hakkında verilen beraat kararları temyiz edilmediği anlaşılan ...nun ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafiiler tarafından savunulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 152. maddesine aykırı davranılması,

3)Sanıkların yargılandığı aynı eylemle ilgili olarak ana dosyadan tefrik edilen ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2005/19197 nolu hazırlık sırasında kayıtlı evrakın akıbeti araştırılarak getirtilip incelenmesi ve sonucunun temyiz denetimine uygun şekilde dosyaya aktarılması gerektiğinin düşünülmemesi, 4)765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun olayla ilgili tüm hükümlerinin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi ve uygulamanın buna göre yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

5)Hangi delil veya beyana ne sebeple üstünlük tanınarak sanıkların mahkumiyetlerine karar verildiğinin temyiz denetimine uygun olacak şekilde hükmün gerekçesine yansıtılmaması, '' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli 2018/232 Esas 2021/492 Karar sayılı kararı ile; a)Sanık ... hakkında faili gayri muayyen şekilde adam öldürmeye tam teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. b)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...'u faili gayri muayyen şekilde adam öldürme suçundan.

765 sayılı Kanun'un 448 ... maddesi, 463 üncü maddesi, 51 ... maddesinin ikinci fıkrası, 59 uncu maddesi, 31 ve 40 ıncı maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. c)Sanıklar ... ve ... hakkında üzerine atılı katılan sanık ...'a yönelik faili gayri muayyen şekilde adam öldürmeye teşebbüs suçundan.

765 sayılı Kanun'un 448 ... maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 463 üncü maddesi, 59 uncu maddesi, 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarınave hak yoksunluklarına karar verilmiştir. d)Sanıklar ... ve ... hakkında katılan sanık ...'u (Merih) yönelik faili gayri muayyen şekilde adam öldürmeye teşebbüs suçundan.

765 sayılı Kanun'un 448 ... maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 463 üncü maddesi, 59 uncu maddesi, 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarınave hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.01.2023 tarihli ve 2022/21913 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kararın gerekçesiz olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunma altında atılı suçu işlediğine, 765 sayılı Kanun'un lehe olmadığına,ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kararın gerekçesiz olduğuna, bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kabulde meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılmış olduğu nedeniyle ceza verilmemesi gerektiğine, ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kararın gerekçesiz olduğuna, sanığın atılı olan suçu işlediğine dair maddi delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkidir. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinden önceki bir tarihte meydana gelen temyiz dışı mağdur ... ile sanık ... ... arasında meydana gelen bıçakla kasten yaralama olayı nedeniyle taraflar Esas No : 2023/1646 arasında husumet bulunduğu, bu olay nedeniyle sanıklar ..., ..., maktul ... ve kimlikleri tespit edilemeyen 3-4 kişiyle birlikte bu grubun karşısında olan sanıklar ..., ..., ... ile temyiz dışı ..., ... , ... , ... ile yanlarında bulunan bir kaç kişi bulunan grup arasında gerginlik olduğu, sanık ...'in ısrarla barıştırma teklifi üzerine her iki grubun temyiz dışı sanık ... , ...

Motor isimli iş yerinde buluştukları, bu her iki grubun buluşmaya silahlı olarak geldikleri ve daha sonra aralarında silahla çatışma çıktığı, sanık ...'un birden belinden bir tabanca çıkarıp "yere yatın" diye bağırdığı ve ilk ateş eden tarafın sanık ... tarafı olduğu,

bu silahlı çatışma neticesinde sanıklar ..., ... ve ...'ın karşı gruptaki maktul ...'u ruhsatsız silahlarla ateş ederek faili gayri muayyen şekilde öldürdükleri, sanıklar ... ve ...'ın diğer gruptaki ... ve ...'i hayati bölgelerinden ateşli silah ile vurarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladıkları ve faili gayri muayyen şekilde adam öldürmeye tam teşebbüs suçunu 2 kez işledikleri, sonrasında Onur'un olay yerinden kaçtığı, anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, ölü muayene ve olay yeri keşif tutanağı, otopsi raporu, doktor raporları, İstanbul Emniyet Müdürlüğü görevli ekiplerince tanzim edilen tutanaklar, İstanbul Kriminal Polis Labaratuvarınca incelenmeleri sonucu tanzim edilen ekspertiz raporları, teşhis tutanakları, cep telefonu araştırmaları, Birleşen 2019/215 Esas sayılı dosyası, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.03.2018 tarihli ilamı, sanıklara ait adli sicil ve nüfus kayıtları, dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanık ... müdafiinin; kararın gerekçesiz olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunma altında atılı suçu işlediğine, 765 sayılı Kanun'un lehe olmadığına, sanık ... müdafiinin; kararın gerekçesiz olduğuna, bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kabulde meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılmış olduğu nedeniyle ceza verilmemesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin; kararın gerekçesiz olduğuna, sanığın atılı olan suçu işlediğine dair maddi delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin;

bir sebebe dayanmayan temyiz sebepleri yönünden.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıklar hakkında meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, Mahkemece yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle 765 sayılı Kanun daha lehe kabul edilerek uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından,

anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul