Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1748 K.2024/8574

Katılan sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan davada meşru savunmada sınırın aşılması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde. 5271 sayılı Kanun’un 286/2-h maddesinde yer verilen.

“Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2018/649 Esas, 2020/374 Karar sayılı kararı ile; a) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. delaletiyle 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. delaletiyle 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3 ve 58/6. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2020/1768 Esas, 2022/749 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi, sübuta, eksik incelemeye, haksız tahrike, müvekkilleri hakkında beraat kararları verilmesi gerektiğine, atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı'na, ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, sübuta, sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, eksik araştırmaya, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğu'na, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanıklar ..., ... ve ... tarafından iştirak iradesiyle birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, taraflar arasında taşıdıkları yolcular konusunda suç tarihinden önce çıkan tartışma sonucunda birbirlerinden şikayetçi olmadıkları, bu haliyle sulh sağlandığı anlaşılmakla hiddet ve elem oluşturabilecek nitelikte haksız fiil bulunmadığından haksız tahrik indirimi yapılmamasının yerinde olduğu anlaşıdığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Verilen Hükümler Yönünden Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan davada meşru savunmada sınırın aşılması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 27/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/3-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi karşısında 5271 sayılı Kanun’un 286/2-h maddesinde yer verilen.

“Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Katılan Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Verilen Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2020/1768 Esas, 2022/749 Karar sayılı kararında sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu