Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1900 K.2023/846

İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2019/1046 Esas, 2020/756 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi,

62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 17.11.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.11.2022 tarihli ve 2021/22644 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/153727 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/153727 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan basit yaralama suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, suç tarihinin 18.12.2010 olduğu, sanığın savunmasının 20.11.2011 tarihinde alındığı ve sanık hakkında verilen 06.06.2017 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 12.09.2017 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 17.10.2017 tarihinde yeniden suç işlediği,

5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 12.09.2017 ile 17.10.2017 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin duracağı, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 17.10.2017 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başlayacağı, sanığın savunmasının alındığı 20.11.2011 tarihinden, söz konusu hükmün açıklanmasına ilişkin kararın verildiği 17.11.2020 tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin geçtiği gözetilmeden, davanın düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Olay günü hükümlü ve inceleme dışı diğer sanıklar ile mağdur arasında çıkan tartışmada hükümlünün, tabanca kabzesi ile vurmak suretiyle mağduru, Adlî Tıp Kurumu Şişli Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan, 19.12.2010 tarihli adlî muayene raporunda belirtildiği üzere; “Sol uyluk üst 1/3 post'de 1 adet 1 cm.'lik kday, sol gözde şişlik, ekimoz, ...basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir, hayati tehlikeye neden olmaz." şeklinde yaraladığı belirlenmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrasının (e) bendine göre; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; (e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, Geçmesiyle düşer."

4. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası; "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeye haizdir.

5. Hükümlü hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bulunduğu ve 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

6. Hükümlünün atılı suçu 18.12.2010 tarihinde işlediği, 20.11.2011 tarihinde savunmasının alındığı, 06.06.2017 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 12.09.2017 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün 17.10.2017 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca zamanaşımının 12.09.2017 ilâ 17.10.2017 tarihleri arasında 1 ay 5 gün süreyle durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 17.10.2017 tarihinden itibaren yeniden işlediği anlaşılmakla.

20.11.2011 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 17.11.2020 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 25.12.2019 tarihinde dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2019/1046 Esas, 2020/756 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,