Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1907 K.2023/1515

... 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'nun, plastik kaşık sağlıksız ve pahalı olduğundan bahisle kurum kantininde yumuşak metal kaşık satılması için karar alınmasına yönelik talebinin reddine ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 08.03.2022 tarihli ve 2022/1455 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin, Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen araçlardan birinin hükümlünün talebi doğrultusunda verilmesi gerektiği ve bu araçların hükümlüye verilip verilmemesi konusunda idareye takdir hakkı tanınmadığı gerekçesiyle kabulü ile anılan kurul

kararın iptaline dair ... 1. İnfaz Hâkimliğinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/981 Esas, 2022/1064 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/737 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.12.2022 tarihli ve 94660652-105-01-24822-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve 2022/156423 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve 2022/156423 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“... 1. İnfaz Hakimliği tarafından 22.03.2022 tarihli karar ile, söz konusu düzenlemede yer alan "bulundurulabilir" ibaresinin hükümlüye bir seçim hakkı verildiği yönünde yorumlanarak, yönetmelikte sayılan plastik veya yumuşak metalden imal edilmiş çatal, yemek ve çay kaşığı araçlarından birinin hükümlünün isteği doğrultusunda seçilerek hükümlüye verileceği, araçların hükümlüye verilip verilmemesi konusunda ise ceza infaz kurumu idaresine takdir hakkı tanınmadığı gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiş ise de;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 35 inci maddesinde yer alan “Kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerin oda ve eklentilerinde bulundurabilecekleri veya bulunduramayacakları kişisel eşya, gıda, tıbbî malzeme ve diğer ihtiyaç maddeleri yönetmelikle düzenlenir. şeklindeki ile,

17.06.2005 tarihli Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin "Yeme ve içmede kullanılan araç ve gereçler" başlıklı 6 ncı maddesinde yer alan ''Koğuş, oda ve eklentilerinde, her hükümlü için kantinden temin edilmek şartıyla bir adet uç kısmı sivri olmayan on santimetre uzunluğunda bıçak, plastik veya yumuşak metalden imal edilmiş çatal, yemek ve çay kaşığı, 0.50 mm. kalınlığında iki adet metal yemek tabağı ve ikişer adet cam su bardağı ile çay bardağı ve tabağı bulundurulabilir.'' şeklindeki düzenlemeler uyarınca,

kantinden temin etmek koşuluyla plastik veya yumuşak metalden imal edilmiş yemek kaşığının koğuş, oda ve eklentilerinde bulundurulabileceği, bu kapsamda her ne kadar yumuşak metalden yapılmış yemek kaşığı anılan yönetmelikte geçen eşyalardan olsa da, kurum kantininde muadil ürün olarak sert plastikten yapılmış yemek kaşığının satışına izin verildiği, idarenin kurum kantininde yönetmelikte geçen bu ürünlerden hangisinin satılacağı hususunda takdir hakkına sahip olduğu gibi, aynı anda her iki ürünün kantinde satışa sunulmasının da zorunlu olmadığı, aksi kabulün de idarenin takdir hakkına müdahale olacağı nazara alındığında;

Anılan Ceza İnfaz Kurumu idaresince, çeşitli ceza infaz kurumlarında metal kaşık kullanımına izin verilmesi sebebiyle tutuklu ve hükümlülerin kendi aralarında veya kurum personeline karşı zarar verme

riski meydana geldiğinden kurum kantininde yalnızca plastik yemek kaşığı satışına izin verildiği, bu durumda metal kaşığın kantinden temin edilmesinin söz konusu olamayacağı, kantinden temin edilmediği takdirde ise metal kaşığın koğuş, oda ve eklentilerinde bulundurulmasının yasak olduğu, idarenin de plastik veya yumuşak metalden yapılmış kaşığın hangisinin kantinde satılacağı hususunda takdir hakkına sahip olduğu cihetle; itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesinin, (1), (2) ve (3) ncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Kanun’un 35 nci maddesi ile 17.06.2005 tarihli Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 6 ncı maddesi birlikte değerlendirildiğinde, hükümlülerin kantinden temin edilmek şartıyla plastik veya yumuşak metalden yapılmış çatal, yemek ve çay kaşığının koğuş, oda ve eklentilerinde bulundurabilmelerine imkan tanınmış ise de, yumuşak metal ya da plastikten yapılmış ürünü seçme ve kantinde satma konusundaki takdir hakkının hükümlüye değil cezaevi idaresine ait olduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu,

aksine kabulün idarenin takdir hakkına doğrudan müdahale niteliğinde olduğu anlaşılmakla, cezaevi idaresinin hükümlünün yumuşak metalden yapılmış kaşık satışına izin verilmesi konusunda yaptığı talebin reddine ilişkin olarak verdiği karara karşı yapılan şikayetin reddi gerekirken kabulüne dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.05.2022 tarihli ve 2022/737 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,