Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1931 K.2024/3227

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararları istinaf mercii tarafından "mahkûmiyet" kararları verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararların temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2017/985 Esas, 2020/174 Karar sayılı kararları ile; sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2020/1888 Esas, 2022/1967 Karar sayılı kararları ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile; a) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1200 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Sanık hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, bu hususta her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ...'in sanıkla aralarında doğrudan bir ticari ilişki bulunmadığı ancak katılan ...’in oğlu ile sanığın ağabeyleri ..., ... ve Hikmet arasında bir ticari ilişki olduğu, alacak verecek mevzuusu bulunduğu, katılan ...’in oğlunun borcu nedeniyle borcu üstlenip bunun yarısını ödediği ve karşı tarafla anlaşmaları gereği diğer yarısı için vade almış olmasına rağmen karşı tarafın talebi üzerine tanık A.A.'nın iş yerinde görüşme ayarlandığı, katılan ...'ın da taraflara arabuluculuk yapmak için bulunduğu, toplantıya ağabeyleri ..., ... ve amcaoğlu ... ile ve silahla gelen sanığın katılan ...'ten alacağın tamamını istediği,

borcun tamamını ödeyemeyeceğine bildiren katılan ...'e kızan sanığın bu duruma sinirlenerek ele geçirilemeyen tabancayla katılanlara ateş ederek bacaklarından Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 19.04.2017 tarihli adlî raporuna göre yaşamlarını tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, bu suretle üzerine atılı 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve kasten yaralama suçlarını işlediği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan

adlî raporların yeterli olduğu, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2020/1888 Esas, 2022/1967 Karar sayılı kararlarında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,