Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2229 K.2023/8239

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/61 Esas, 2016/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 ... maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/61 Esas, 2016/151 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 02.12.2019 tarihli ve 2019/15859 Esas, 2019/22051 Karar sayılı kararı ile;"1) Sanık hakkında kurulan hükümde, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereği tekerrüre esas alınan ilamlardan en ağırının kararda belirtilmesi gerekirken birden fazla ilamın tekerrüre esas alındığı ve güncel adli sicil kaydının incelenmesinde, sanığın sabıka kaydında bulunan Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2012,

2011/203 Esas ve 2012/332 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1.500,00 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle; ve yine Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 tarih, 2012/894 Esas ve 2013/307 Karar sayılı mahkumiyet kararının suç tarihinden sonra 31.01.2014 tarihinde kesinleşmesi; ve yine Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2014 tarih, 2010/383 Esas ve 2014/240 Karar sayılı mahkumiyet kararının suç tarihinden sonra 10.05.2014 tarihinde kesinleşmesi;

ve yine Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2009 tarih, 2008/321 Esas ve 2009/203 Karar sayılı mahkumiyet kararının suç tarihinden sonra 24.09.2014 tarihinde kesinleşmesi, nedeniyle söz konusu ilamların tekerüre esas alınamayacağı ve sanığın tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığının gözetilmemesi,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2019/1106 Esas, 2021/1262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; temyiz iradesini bildirmekten ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun resmi nikahlı eş oldukları, olay tarihinde mağdur ile tartışan sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde darp ettiği, her ne kadar sanık savunmasında mağduru darp etmediğini, mağdurun merdivenden düşerek yaralandığını söyleyerek atılı suçu inkar etmiş ve mağdur da mahkemesindeki beyanlarında eşinin kendisine vurmadığını,

kaçmak isterken düştüğünü ve bu şekilde yaralandığını söylemiş ise de mağdurun soruşturma aşamasında kolluktaki beyanlarında sanığın kendisini darp ettiğini söylemesi karşısında yaralanmasının derecesi de göz önüne alınarak olayın sıcağı sıcağına vermiş bulunduğu ifadeye itibar edilerek yargılama aşamasında değişen beyanları sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olarak değerlendirilerek, sanığın mağdura karşı atılı suçu işlemiş bulunduğu mahkemesince kabul edilmiştir.

2. Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 20.01.2016 tarihli; "kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kemik kırığının kişinin yaşam fonksiyonlarını orta(3) derecede etkileyecek nitelikte olduğu" görüşlerini içeren adli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunması, mağdur beyanı, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır.

4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği incelenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2019/1106 Esas, 2021/1262 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,