Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2486 K.2023/5446

Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi Kararlarının temyizinin mümkün olmadığı belirtilmiş ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli, 2009/2-43 Esas ve 2009/56 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; kesin nitelikteki hükümlere karşı, suç vasfına yönelik aleyhe temyiz kanun yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının hükmü suç vasfına yönelik aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararının.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli, 2009/2-43 Esas ve 2009/56 Karar sayılı uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Erzurum

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 Tarihli ve 2020/278 Esas, 2021/137 Karar Sayılı Kararı Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.12.2022 Tarihli ve 2021/2207 Esas, 2022/3342 Karar Sayılı Kararı İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ve mağdur arasında suç tarihinden önce alacak verecek meselesi olduğu, sanığın olay tarihinde mağduru telefonla arayarak alacağını istediği ancak bu sebeple aralarında tartışma yaşandığı, tartışmada mağdurun sanığa hakaret ettiği, akabinde mağdurun aracıyla sanığın evinin önünden birkaç kez geçtiği, sanığın bu durumu öğrenmesi üzerine tabanca ile mağdurun aracına doğru dört el ateş ettiği, bu atışlardan bir tanesinin mağdurun aracına isabet etmesi neticesinde mağdurun hayati tehlike geçirmeyecek ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı ikrar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, kriminal raporlar, 25.04.2021 tarihli bilirkişi raporu, Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 09.07.2020 tarihli adli muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun aşamalardaki beyanı, sanığın savunması, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, kriminal raporlar, 25.04.2021 tarihli bilirkişi raporu, Adli muayene raporunun içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; mağdurun içerisinde bulunduğu araç sanığın yanında geçtikten sonra hareket halinde iken sanık tarafından aracın arkasından yaklaşık elli metre mesafeden ateş edildiği,

bir adet merminin aracın arka bagaj kapağının plastik aksamından içeri girerek mağdurun yaralanmasına neden olduğu, ateş edilen yer ile araç arasındaki mesafenin uzaklığı, ele geçirilen tabanca şarjöründe atışa hazır üç adet merminin bulunması, mağdurdaki yaralanmanın boyutu ve niteliği, taraflar arasında öldürmeyi gerektirir boyutta bir husumetin dosya kapsamında mevcut olmaması birlikte değerlendirildiğinde, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımının doğru bir biçimde belirlendiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebebinin incelemesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe kısmında açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2021/2207 Esas, 2022/3342 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

üyeler ... ve ...'ın suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturacağından kararın bozulması gerektiğine ilişkin karşı oyları nedeniyle oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten açılan kamu davasında Yerel Mahkemece sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair kararına yönelen istinaf başvurularının Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza tarafından esastan reddine, bu kararın temyizi üzerine de anılan karara yönelen temyiz başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının çoğunluk görüşüne, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile katılmıyoruz. Şöyle ki.

Sanık ile mağdur arasında alacak verecek meselesinden kaynaklanan husumet bulunduğu, olay tarihinde cep telefonu görüşmesi esnasında aralarında bu husumetten kaynaklanan tartışmanın meydana geldiği, sanığın üzerinde tabanca bulunduğu halde mağduru beklediği, sevk ve idaresindeki araç ile seyreden mağduru görmesi üzerine silahını doğrultarak ateş ettiği, mağdurun araç ile kaçtığı esnada da atışlarına devam ettiği, mağdurun göğüs bölgesine isabet eden ateşli silah mermi çekirdeğine bağlı olarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, suçta kullanılan tabancanın öldürmeye elverişli olması,

atış sayısı, olay yeri inceleme raporu ve krokide gösterilen mermi izlerinin isabet ettiği yerler, mağdurun kaçması nedeniyle sanığın eylemini tamamlayaması bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/, 35/2, 29 uncu maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.