Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2756 K.2024/3585

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2019/259 Esas, 2020/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-(d), 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/994 Esas, 2020/1402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı(aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemi özetle; görgü tanığı bulunmayan olayda sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, eylemin haksız tahrik altında değerlendirilmesi gerektiğine, temel cezada somut gerekçe sunulmadan alt sınırdan uzaklaşıldığına, sanığın cezasında takdiri indirim yapılması gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile katılanın komşu oldukları, olay günü karşılaştıkları ve beraber alkol aldıkları, dönüş yolunda katılanın otomobili kullanmak istemesi üzerine yaşanan tartışmada sanığın katılanı sağ göğüs bölgesinde bir kez bıçakladığı, katılanın araçtan indiği ve sanığın da katılanı orada bırakarak yoluna devam ettiği, katılanın bu sırada oğlunu aradığı ve bıçaklandığını söyleyerek onu bulunduğu yere çağırdığı, katılanın anterior mediastende penetran travmaya bağlı ikincil kanama ve sağ hemotoraksa neden olan yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın yargılama aşamasındaki ikrara yönelen savunması,

katılan beyanları ve bu beyanları doğrular mahiyetteki adli muayene raporu ile saptandığı, sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmalarında katılandan kendisine yönelen haksız söz ve davranıştan bahsetmediği gözetildiğinde meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının somut olayda oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı anlaşılmakla, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/994 Esas, 2020/1402 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,