Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2785 K.2024/6686

Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden; hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(a) maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafii Av. ...'in duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yozgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/57 Esas, 2022/193 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-(e), 87/2-(b), 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/2102 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemleri özetle; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, sanığın, mağdur ...’a karşı yaralama suçunu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın eylemi ile mağdur ...’ın yaralanması arasında illiyet bağı bulunmadığına, suç vasfının 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu olduğuna, sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine, ek savunma verilmeden tekerrür hükümlerinin uygulandığına, tekerrür hükümlerinin ve ikinci kez mükerrirliğin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılan ve tanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanları ile bu beyanları doğrular nitelikteki adli muayene raporu içerikleri ve dosya kapsamındaki diğer delillerle saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile mağdurun yaralanması arasında illiyet bağının bulunduğu,

olayın meydana geliş şekline göre mağdurdan sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığından sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılmamasında isabetsizlik bulunmadığı, iddianamede sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının talep edilmiş olması ve yargılama aşamasında sanığa adli sicil kaydının okunması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmasına gerek olmadığı, düzeltme nedeni dışında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hata bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın tekerrüre esas alınan Sorgun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2019 tarihli, 2019/131 Esas, 2019/283 Karar sayılı ilamında ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ise de, ikinci kez mükerrirliğe konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen ''Mala Zarar Verme'' suçu olup 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı,

Sorgun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2020 tarihli, 2017/430 Esas, 2017/689 Karar sayılı ek kararı ile uzlaşma sağlanması nedeniyle sanık hakkında davanın bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına karar verildiği gözetilmeden sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdurlara Karşı Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(a) maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/2102 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesinin gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün tekerrür uygulanmasına ilişkin fıkrasından "tekerrüre esas alınan kararda da tekerrür hükümlerinin uygulanmış olması nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğunun belirlenmesine" ibaresinin çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yozgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,