Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/2891 E. , 2025/912 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/311 E., 2023/399 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf inc
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/2891 E. , 2025/912 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/311 E., 2023/399 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/578 Esas, 2022/672 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.02.2023 tarihli ve 2023/311 Esas, 2023/399 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin yasal koşullarının oluştuğuna, sanığın öldürme ya da yaralama kastı bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrikin derecesine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Mağdur ile sanığın olay tarihinden 5 gün önce anlaşmalı olarak boşandıkları, aralarında boşanma öncesinde ve sonrasında yoğun ve adliyeye intikal eden tartışmaların da yaşandığı, mağdurun sanık ile ısrarlı bir şekilde görüşmek ve tekrar bir araya gelmek yönündeki istekleri nedeniyle sanık ile tartışmalarının devam ettiği, olay günü mağdurun sanığın evinin önüne gelerek yeniden konuşmak ve barışmak istediği, sanığa ait evin bulunduğu yerin resmini çekerek sanığa gönderdiği, sanığın babasına ait av tüfeğini alarak mağdurun yanına gittiği, mağdur ile karşılaşınca ondan gitmesini ve bir daha gelmemesini istediği ancak mağdurun gitmemesi üzerine sanığın yakın mesafeden tüfekle ateş ederek mağduru sağ şakak, sağ göz altı, sağ yanak ve sağ omuz bölgesinden av tüfeği saçma taneleri ile yaralaması sonucunda oluşan kafatası kırığı ve beyin kanaması nedeniyle yaşamını tehlikeye sokan ve vücudundaki multipl kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı olayda; a. Yaralanmanın niteliği ile mağdurun vücudunda meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında, üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine cezanın yazılı şekilde 12 yıl 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, b. Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; mağdur ile sanık arasında adliyeye yansıyan olayların olması ancak boşandığı sanık ile yeniden barışmak ve onunla görüşmek isteyen ve bunun için ısrar eden mağdurun bu eylemi dışında sanığa yönelen, makul derecede etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından, asgari sınırdan tahrik indirimi yapılması gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinin makul sınırdan uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, mağdur ile sanığın olay tarihinden yaklaşık 5 gün önce boşandıkları ve evliliklerinde şiddetli geçimsizlik nedeniyle aralarında husumetin bulunduğu, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan bölge, mağdurdaki isabet yeri ve meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporuna göre av tüfeğinin ikinci kez ateşlemeyi yapmaya engel mekanik arızasının olması nedeniyle engel halin varlığı, sanığın ... sonrasında gösterdiği tutum ve davranışlar nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının isabetli olduğu anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.02.2023 tarihli ve 2023/311 Esas, 2023/399 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.