Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/2887 E. , 2025/1144 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/770 E., 2022/1664 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanık ...'ın 22.12.2022 tarihli dilekçesi i
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/2887 E. , 2025/1144 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/770 E., 2022/1664 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanık ...'ın 22.12.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu ancak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 294 ve 295/1. maddeleri uyarınca temyiz sebepleri gösterilmediğinden, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenerek hükümler sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz talepleri sınırlı inceleme yapılmıştır. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A.Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2019 tarihli ve 2017/564 Esas, 2019/9 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ... hakkında, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanık ... hakkında, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/1, 62 , 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.10.2022 tarihli ve 2019/770 Esas, 2022/1664 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiileri ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, kastın yokluğuna, suç vasfına, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına ilişkindir. 2. Sanık ...'ın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğinden hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Dosya kapsamına göre; katılanın sopa ile başına vurulması neticesinde fronto temparoparietal kemikte çökme kırığına ve beyin parankim hasarına yol açarak, yaşamını tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, ağır (4.) derecede kemik kırığına neden olacak ve yüzde sabit ize neden olacak biçimde yaralandığı anlaşılan olayda, sanıklar hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak makulün üzerinde bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz istemi olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmanın niteliği hususları nazara alındığında sanıkların eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair suç vasfının takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, eksik inceleme olmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinde yer alan ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi gösterilmediği, temyizin gerekçeli olması gerektiği ihtar edilerek gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği hâlde, 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi gereğince gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı anlaşılmakla, sanık ...'ın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.10.2022 tarihli ve 2019/770 Esas, 2022/1664 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde karar verildi.