Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/2883 E. , 2025/913 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/87 E., 2023/136 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yö
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/2883 E. , 2025/913 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/87 E., 2023/136 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2020/413 Esas, 2022/488 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62 ve 53/1 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2023/87 Esas, 2023/136 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... ve ... müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, suç vasfına, sanığın eylemi ile orantısız olarak fazla ceza tayin edildiğine, gerekçeye, haksız tahrikin sanık lehine uygulanması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, suç vasfına, sanık hakkında eylemi ile orantısız olarak fazla ceza tayin edildiğine, sanığın beraatine aksi halde lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Katılan ... ile sanık ... arasında alacak verecek meselesinden dolayı husumet bulunduğu, olay tarihinde katılan ...'ın ... Cafe isimli işletmede yanında ... ve ... olduğu halde oturduğu sırada kafenin önünden geçen sanık ...'in katılanı gördüğü ve camdan içeriye doğru yönelerek katılandan dışarıya gelmesini istediği, katılanın ilk başta yanında misafirleri olduğunu söyleyerek dışarıya çıkmadığı, bu sırada sanığın telefonla sanık ... ve ...'ı çağırdığı, katılanın bunun üzerine yanında bulunanlarla birlikte kafenin dışına çıkarak sanıklarla konuşmaya başladığı, konuşmanın tartışmaya ve kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanık ...'in sağ cebinden çıkardığı bıçak ile katılan ...'ı sol kol humerus iç taraftan bıçakla, sanık ...'in ise ayaklı metal kül tablası ile katılanın kafasına vurarak yaraladığı, katılanın sol kolunda brakial arter kesisine neden olan yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu, baş bölgesindeki yaralanmanın ise ... tehlike oluşturmadığı katılanın kafe içerisine kaçması ile olayın son bulduğu anlaşılmıştır. 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılandan sanıklara yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız bir söz veya davranışın bulunmadığı, ilk haksız hareketin sanık ...'ten geldiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'in kül tablası kullanarak, sanık ...'in ise kol bölgesine bıçakla vurarak gerçekleştirdikleri eylemde darbe sayısı, yaranın niteliği, engel halin olmayışı dikkate alınarak, sanıkların eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmayan sanıkların "kasten yaralama" suçundan, 1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesinin uygulanması sırasında, aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi ve sanıkların kasta dayalı kusurlarının ağırlığı göz önünde bulundurularak, sonuca etkili olacak şekilde makul bir ceza ile cezalandırılmaları yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılmaları hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar ceza öngören 35. maddesi uyarınca tehlike ve zararın ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza belirlenmesi gerekirken üst sınıra yakın olacak şekilde 14 yıl hapis cezası belirlenip fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz sebepleri "suç vasfı" ve "teşebbüsün derecesi" yönünden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2023/87 Esas, 2023/136 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.