Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2909 K.2024/3375

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2019/69 Esas, 2021/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/2-b, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 24 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2021/2696 Esas, 2022/2387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemlerinin hukukî ve fiili nedenlerinin tartışılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın bir müddet aynı iş yerinde beraber çalıştıkları, bu süre zarfında iş yeri çalışanlarının ortak whatsapp grubunda ... sanık ... hakkında sapık olduğuna ilişkin paylaşımda bulunması üzerine taraflar arasında husumet oluştuğu, bu husumet nedeniyle birbirlerine whatsapp uygulaması üzerinden hakaret ve tehdit içerikleri mesajlar attıkları, 07.11.2018 tarihinde sanık ...'nin ... çalıştığı iş yerine gittiği, iş yeri önünde bir süre tartıştıkları, iş yeri çalışanlarının araya girmesi üzerine ayrıldıkları, sonrasında iş yerinden uzaklaşarak tartışmaya devam ettikleri tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavgaya daha sonra ... abisi katılan ...'ın da dahil olduğu, kavga sırasında sanık ...'nin belinden çıkardığı bıçakla katılan ...'ı yaraladığı anlaşılan olayda;

1. Sanık hakkında kurulan hükümde netice cezanın 6 yıl 12 ay 30 gün yerine 5 yıl 24 ay 10 gün olarak eksik tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, suç vasfının doğru belirlendiği, eleştiri dışında ceza yaptırımın isabetli uygulandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği,

takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2021/2696 Esas, 2022/2387 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,