Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2920 K.2023/5608

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/200 Esas, 2016/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci

fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/200 Esas, 2016/213 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2020/24037 Esas, 2022/2389 Karar sayılı kararı ile özetle basit yargılama usulünün değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ünye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/233 Esas, 2022/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; 1. Beraatine karar verilmesi gerektiğine, 2. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Resmî nüfus kaydına göre kardeş olan taraflar arasında olay günü fatura ödeme meselesinden çıkan tartışmada sanığın şikâyetçiyi tokatla vurarak basit bir tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar ettiği, kovuşturma aşamasında ulaşılamayan şikâyetçinin kolluk güçlerince alınan beyanı ile sanığın şikâyetçiye tokatla vurduğunu gören tanık Cansu A.'nın beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay ilamı gereği basit yargılama usulünün uygulanması konusu değerlendirilmiş, mahkemece tam bir vicdani kanaat oluşabilmesi açısından taraf beyanlarının duruşmada alınması gerektiği, dosya üzerinden karar verilmesinin hukuki ve maddi gerçeğin ortaya konulması konusunda yetersiz kalacağı anlaşılmakla basit yargılama usulü uygulanmayarak genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Beraat Talebi Yönünden

Her ne kadar sanık, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini ileri sürmüş ise de; şikâyetçinin kendisini sanığın yaraladığına dair anlatımı ve bu anlatım ile uyumlu tanık beyanının içeriğine göre sanığın şikâyetçiyi yaralama eyleminin sübuta erdiği anlaşıldığından sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesair Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR