Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/318 K.2023/4505

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 72.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/121 Esas, 2015/556 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2.İstanbul 72.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/121 Esas, 2015/556 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.11.2020 tarihli ve 2020/1487 Esas ve 2020/17972 Karar sayılı kararı ile; suçun uzlaştırma kapsamında olduğu, uzlaşma sağlanamaması halinde basit yargılama yapılması gerektiği, sanığın tekerrüre esas cezasının olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 53 üncü maddesinin yeniden değerlendirilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul 32.Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/143 Esas, 2022/77 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son bendi uyarınca sanık hakkında tekerrüre esas hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; temyiz iradesini bildirmeye, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1....'ın katılan ...'in üvey kızı ile evli olduğu, aralarında sorunlar bulunması nedeniyle kızın katılan ...'in evine geldiği, bundan dolayı ...'ın ...'e kızgın olduğu, olay günü ...'ın yanında dayısı olan sanık ... ile birlikte katılan ...'in kapısını çaldıkları, katılan kapıyı açtığında sanığın katılanı darp ettiği ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde katılanın yaralanmasına neden olduğu, anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları, adli tıp raporları, tutanaklar, adli sicil ve nüfus kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/143 Esas, 2022/77 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,